Torebka stawowa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Budowa stawu

Torebka stawowa (łac. capsula articularis) – powłoka łącząca powierzchnie stawowe kości, tworząc jednocześnie osłonę stawu[1].

Składa się ona z dwóch warstw:

  • zewnętrznej – włóknistej (mocnej, zwanej błoną włóknistą, łac. membrana fibrosa)
  • wewnętrznej – maziowej (cienkiej i delikatnej, zwanej błoną maziową, łac. membrana synovialis)[1].

Błona włóknista zbudowana jest głównie z włókien kolagenowych, a jej grubość zależy od zakresu ruchów oraz obciążenia stawu[2].

Błona maziowa wytwarza maź (jasną ciecz zawierającą kuleczki tłuszczu oraz mucynę), która wypełnia przestrzeń między kościami, umożliwia ich przyczepność względem siebie, a także zmniejsza tarcie powierzchni zachodzące w stawie podczas wykonywania ruchów[2].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Adam Bochenek, Michał Reicher, Anatomia człowieka. Tom I. Anatomia ogólna. Kości, stawy i więzadła, mięśnie, wyd. XIII, Warszawa: Wydawnictwo Lekarskie PZWL, 2019, s. 209–212, ISBN 978-83-200-4323-5.
  2. a b Rozdział 3: Tkanka łączna, [w:] Maciej Zabel, Histologia: podręcznik dla studentów medycyny i stomatologii, wyd. 2, Wrocław: Edra Urban & Partner, 2021, ISBN 978-83-66960-02-2, OCLC 1266300432 [dostęp 2022-07-30].