Trafopowielacz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Trafopowielacz
Schemat trafopowielacza ELDOR

Trafopowielacz – element elektroniczny występujący w elektronicznych urządzeniach domowego użytku, przemysłowych oraz specjalistycznych zawierających kineskop elektronowy: w telewizorach, monitorach komputerowych i telewizyjnych, projektorach telewizyjnych, kamerach wideo starszego typu z wizjerami monochromatycznymi.

Jest to hybrydowe połączenie wcześniej stosowanych elementów: transformatora wysokiego napięcia („trafo”) oraz powielacza napięcia. Trafopowielacz spełnia funkcje obu wymienionych elementów. Jego głównym zadaniem jest dostarczenie napięcia odchylania poziomego 15625 do około 70000 Hz do cewek odchylających oraz napięcia anodowego oznaczanego jako EHT (ang. extra high tension – bardzo wysokie napięcie), ostrości (ang. focus) i jaskrawości (siatka 2, ang. screen) do lampy kineskopowej. Często wytwarzane są dodatkowo napięcia pomocnicze: zasilanie układu odchylania pionowego (+25 do +70 V), zasilanie wzmacniaczy wizji (około 180 do 200 V) oraz napięcie przemienne (potocznie zmienne) żarzenia kineskopu zazwyczaj o wartości 6,3 V. Jednym z ważniejszych wyjść trafopowielacza jest ABL – wyjście pomiaru prądu kineskopu służące do pomiaru jaskrawości i testowania prawidłowej pracy kineskopu (zbyt duży prąd może oznaczać zwarcie kineskopu za mały utratę emisji kineskopu). Napięcie anodowe jest za pomocą transformatora i układu powielacza zwiększane do wartości około 25 do 31 kV.

Główne elementy trafopowielacza: rdzeń ferrytowy, karkas – korpus cewki, uzwojenia, prostownik zazwyczaj jedno połówkowy do wysokiego napięcia, bleder – regulator napięcia ostrości i jaskrawości składający się z zestawu rezystorów i dwóch potencjometrów oraz obudowy szczelnie zalanych żywicą epoksydową.