Trainspotting (film)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Trainspotting
Ilustracja
Gatunek

dramat

Data premiery

23 lutego 1996

Kraj produkcji

Wielka Brytania

Język

angielski

Czas trwania

93 minuty

Reżyseria

Danny Boyle

Scenariusz

John Hodge

Główne role

Ewan McGregor,
Jonny Lee Miller,
Robert Carlyle,
Ewen Bremner,
Kevin McKidd,
Kelly Macdonald

Muzyka

Damon Albarn

Zdjęcia

Brian Tufano

Produkcja

Andrew Macdonald

Dystrybucja

FilmFour

Budżet

1 550 000 £

Kontynuacja

T2 Trainspotting

Nagrody
zwycięzca plebiscytu publiczności 12. Warszawskiego Festiwalu Filmowego

Trainspottingdramat produkcji brytyjskiej, w reżyserii Danny’ego Boyle’a z 1996 roku. Film powstał na podstawie autobiograficznej książki Irvine'a Welsha, opisującej światek edynburskich narkomanów. Trwa 93 minuty. Film był zwycięzcą plebiscytu publiczności 12. Warszawskiego Festiwalu Filmowego. Trainspotting okazał się wielkim sukcesem finansowym, zarabiając 48 milionów funtów przy budżecie 1,5 miliona funtów[1]. Ma szybkie tempo, a przy tym zawiera sceny wizji narkomana, który odstawił heroinę.

W styczniu 2017 miała swoją premierę kontynuacja filmu, zatytułowana T2 Trainspotting, gdzie za reżyserię i scenariusz odpowiadały te same osoby[2].

Fabuła[edytuj | edytuj kod]

Późne lata 80., biedna dzielnica Edynburga. Mark Renton należy do grupy narkomanów zażywających głównie heroinę. Handel narkotykami, bójki, kradzieże, napady, AIDS, śmierć noworodka zaniedbanego przez matkę to ich rzeczywistość, choć Renton tak naprawdę mieszka jeszcze z rodzicami. Ma on zamiar skończyć z nałogiem i rozpocząć uczciwe życie szanowanego obywatela. Koledzy, w tym psychopatyczny Begbie, podążają za nim jednak nawet do Londynu, gdzie został agentem wynajmu nieruchomości.

Tytuł[edytuj | edytuj kod]

Tytułu nie da się zrozumieć, oglądając film. Chodzi o pewną scenę istniejącą tylko w książce Welsha, gdzie Begbie i Renton spotykają starego pijaka, który okazuje się ojcem Begbiego. Nie utrzymują ze sobą kontaktów. Dzieje się to na nieużywanej stacji kolejowej, którą oni traktują jako toaletę. Starzec pyta ich, czy spisują numery lokomotyw (na tym polega hobby zwane „trainspotting”). Według reżysera Boyle’a, w latach 80. określenie „trainspotting” oznaczało wszelkie trywialne męskie obsesje, w tym branie narkotyków[3].

Obsada[edytuj | edytuj kod]

Glasgow. Café D'Jaconelli. 570 Maryhill Road. Kawiarnia była jednym z kilku miejsc w Glasgow, gdzie powstała większość scen do filmu[4].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. http://www.independent.co.uk/arts-entertainment/films/news/trainspotting-2-long-mooted-sequel-to-begin-shooting-20-years-after-landmark-film-10490494.html „Trainspotting 2: Long-mooted sequel to begin shooting 20 years after landmark film”, „Independent”, 8 September 2015
  2. T2 Trainspotting w bazie IMDb (ang.)
  3. http://www.imdb.com/title/tt0117951/faq#.2.1.2 Znaczenie tytułu, IMDb
  4. Trainspotting film locations (1996), www.movie-locations.com [dostęp 2017-11-27] [zarchiwizowane z adresu 2011-02-12].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]