Przejdź do zawartości

Trolling (wędkarstwo)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Artystyczna wizja trollingu

Trolling – metoda połowu ryb drapieżnych polegająca na ciągnięciu wędką przynęty na żyłce lub lince za łodzią. Ruch przynęty imituje ruch ryby i prowokuje do ataku. Przez pewien czas metoda była zakazana w Polsce, obecnie jest dozwolona tylko w konkretnych miejscach[1]. Dozwolona też w niektórych krajach Skandynawii.

Bardzo popularna przy połowie ryb morskich, skuteczna również w wodach śródlądowych.[według kogo?]

Przynęta: wobler, ripper, popper i inne. Kołowrotek typu multiplikator (lepiej) lub kołowrotek o szpuli stałej (gorzej). Wędzisko – zgodnie z przyzwyczajeniem wędkującego.

Nie mylić z metodą spinningową: „spin” w języku angielskim to obrót, kręt, skręcanie – dotyczy wyłącznie ruchu obrotowego, np. ruchu kabłąka wokół stałej szpuli lub ruchu szpuli w kołowrotku typu multiplikator. W języku angielskim metoda spinningowa to „casting” w odróżnieniu od polskiego „spinning”[2].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Zasady Wędkowania [online], ompzw.pl [dostęp 2023-11-16].
  2. Wędka castingowa – Jak wybrać odpowiedni model? [online], www.corona-fishing.pl [dostęp 2023-10-25] (pol.).