Tryb oznajmujący

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Tryb oznajmujący, tryb orzekający (łac. indicativus) – podstawowy tryb gramatyczny w większości języków świata. Wyraża neutralny lub obiektywny stosunek mówiącego do podawanych faktów, jak również wskazuje, że użytkownik identyfikuje się z podawanymi przez niego faktami lub uważa je za bardzo prawdopodobne[1].

W trybie oznajmującym podawane są informacje w mediach, jest podstawowym trybem narracji zarówno w języku mówionym, jak i pisanym. Tryb oznajmujący nie zawsze jest stwierdzeniem, gdyż używany jest w propagandzie i reklamie, aby odbiorca uwierzył, że tak naprawdę jest, na przykład Ten proszek pierze najlepiej[1]. W mowie zależnej używa się go w celu obiektywnego przekazania czyjejś myśli.

Przeciwieństwem trybu oznajmującego, w języku polskim, jest tryb przypuszczający, a w języku francuskim i niemieckim – tryb łączący[1].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c Nagórko 2007 ↓, s. 103.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]