Trybuchowce

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Trybuchowce
Трибухівці
Krajobraz wsi
Krajobraz wsi
Państwo  Ukraina
Obwód tarnopolski
Rejon buczacki
Populacja 
• liczba ludności
• gęstość

4308
545.32 os./km²
Kod pocztowy 48431
Położenie na mapie obwodu tarnopolskiego
Mapa lokalizacyjna obwodu tarnopolskiego
Trybuchowce
Trybuchowce
Położenie na mapie Ukrainy
Mapa lokalizacyjna Ukrainy
Trybuchowce
Trybuchowce
Ziemia 49°02′39″N 25°27′34″E/49,044167 25,459444
Portal Portal Ukraina

Trybuchowce (ukr. Трибухівці) - wieś w rejonie buczackim obwodu tarnopolskiego. Wieś liczy 4308 mieszkańców. Jest jedną z największych wsi obwodu tarnopolskiego.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Kościół

W II Rzeczypospolitej miejscowość była siedzibą gminy wiejskiej Trybuchowce w powiecie buczackim województwa tarnopolskiego.

Znajduje się tutaj kościół rzymskokatolicki, zrujnowany w okresie Ukraińskiej SRR po wysiedleniu z tych ziem Polaków, wyremontowany po upadku ZSRR z inicjatywy polskiego duchownego i działacza kresowego ks. Ludwika Rutyny.

Zabytki[edytuj | edytuj kod]

  • Kościół
  • Pałac, murowany, rozległy pałac wybudowany pod koniec XIX w. przez Kornela Horodyskiego. Obiekt posiadający akcenty neogotyckie wysadzony został przez Niemców w 1944 r.[1]
  • Cerkiew pw. Św. Paraskewy (1847, przebudowana w 1994 roku, kamień; znana również jako Cerkiew na Otynówce, UGCC);
  • Cerkiew pw. Zwiastowania (XVI-XVII wieku, drewniana, znana również jako Cerkiew na Borszczówce);
  • Cerkiew pw. Wniebowzięcia NMP (1926, kamienna, znana również jako Cerkiew na Zawadynie).

Przypisy

  1. Roman Aftanazy: Dzieje rezydencji na dawnych kresach Rzeczypospolitej. Województwo ruskie, Ziemia Halicka i Lwowska, T. 7, wyd. 2 przejrzane i uzupełnione, Zakład Narodowy im. Ossolińskich. Wrocław, Warszawa: 1995, s. 207-212.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • M. Biernat, Kościół parafialny p.w. Matki Boskiej Nieustającej Pomocy w Trybuchowcach w Kościoły i klasztory rzymskokatolickie dawnego województwa ruskiego, Kraków: Wydawnictwo Antykwa 2010, cz. I, tom 18, 368 s.; 508 il., s. 283-293. ISBN 978-83-89273-79-6

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]