Trzesiecko

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Trzesiecko
Trzesieka
Ilustracja
Panorama Szczecinka od strony jeziora
Położenie
Państwo  Polska
Miejscowości nadbrzeżne Szczecinek
Region Pojezierze Drawskie,
Pojezierze Szczecineckie
Wysokość lustra 134,1-134,4 m n.p.m.
Wyspy W. Szczupaka, W. Sitowia, W. Ptasia, W. Biwakowa, W. Ślusarska, W. Mysia, W. Łabędzia
Morfometria
Powierzchnia 275,0-295,1 ha
Wymiary
• max długość
• max szerokość

5,6 km
0,9 km
Głębokość
• średnia
• maksymalna

5,4 m
11,8 m
Objętość 16067,3 tys. m³
Hydrologia
Klasa czystości wody III[1] (w roku 2000)
Rzeki zasilające Kanał Radacki
Rzeki wypływające Nizica
Rodzaj jeziora rynnowe
Położenie na mapie Szczecinka
Mapa lokalizacyjna Szczecinka
Trzesiecko
Trzesiecko
Położenie na mapie powiatu szczecineckiego
Mapa lokalizacyjna powiatu szczecineckiego
Trzesiecko
Trzesiecko
Położenie na mapie województwa zachodniopomorskiego
Mapa lokalizacyjna województwa zachodniopomorskiego
Trzesiecko
Trzesiecko
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Trzesiecko
Trzesiecko
Ziemia53°42′45″N 16°40′00″E/53,712500 16,666667

Trzesieckojezioro rynnowe w woj. zachodniopomorskim, w powiecie szczecineckim, na terenie miasta Szczecinek, leżące na pograniczu Pojezierza Drawskiego i Pojezierza Szczecineckiego.

Wzdłuż miejskiego brzegu rozciąga się zabytkowy park miejski, a po drugiej stronie Las Klasztorny i część ścieżki przyrodniczo-leśnej, a wokół jeziora prowadzi znakowany niebieski szlak rowerowy Dookoła Jeziora Trzesiecko o długości 14,5 km.

Fragment wyciągu do nart wodnych i pomost widokowy

Po jeziorze Trzesiecko kursuje tramwaj wodny. 29 lipca 2008 roku w okolicach plaży miejskiej otwarto wyciąg do nart wodnych o długości 1080 metrów (najdłuższa prosta – 320 metrów[2]), który pozwala na przejazd z prędkością od 28 do 58 km/h. W momencie otwarcia obiekt był najdłuższym wyciągiem do nart wodnych w Europie[3].

Dane morfometryczne[edytuj | edytuj kod]

Jezioro ma 5,6 km długości i 0,9 km szerokości maksymalnej a obwód misy jeziora wynosi – 14,5 km.[potrzebny przypis] Zasilane jest przez sześć rzek i strumieni. Do jeziora wpada Kanał Radacki z jeziora Radacz, Mulisty Strumień od jeziora Wilczkowo oraz od południa Lipowy Potok.

Powierzchnia zwierciadła wody według różnych źródeł wynosi od 275,0 ha[1] do 295,1 ha[4].

Zwierciadło wody położone jest na wysokości 134,1 m n.p.m.[1] lub 134,4 m n.p.m.[4] Średnia głębokość jeziora wynosi 5,4 m[4], natomiast głębokość maksymalna 11,8 m[4].

W oparciu o badania przeprowadzone w 2000 roku wody jeziora zaliczono do III klasy czystości[1]. Na podstawie badań dokonanych w 2008 roku, określono stan ekologiczny Trzesiecka na III klasy, czyli umiarkowany[5].

Hydronimia[edytuj | edytuj kod]

Według urzędowego spisu opracowanego przez Komisję Nazw Miejscowości i Obiektów Fizjograficznych (KNMiOF) nazwa tego jeziora to Jezioro Trzesiecko[6]. W niektórych publikacjach wymieniana jest oboczna nazwa tego jeziora, Trzesieka[1].

Nazwę Trzesiecko wprowadzono urzędowo rozporządzeniem w 1949 roku, zastępując poprzednią niemiecką nazwę jeziora – Streitzig-See[7].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d e Adam Choiński: Katalog jezior Polski. Poznań: Wydawnictwo Naukowe UAM, 2006, s. 168. ISBN 83-232-1732-7.
  2. SAPiK: Dane techniczne obiektu, data dostępu: 02-08-2011
  3. Szczecinek ma wyciąg dla narciarzy wodnych, Sławomir Włodarczyk, Głos Koszaliński, data dostępu 02-08-2011
  4. a b c d według IRŚ za Adam Choiński: Katalog jezior Polski. Poznań: Wydawnictwo Naukowe UAM, 2006, s. 168. ISBN 83-232-1732-7.
  5. Informacja o stanie środowiska w powiecie szczecineckim w 2009 roku. WIOŚ Szczecin, 2010-06-03, s. 17.
  6. Komisja Nazw Miejscowości i Obiektów Fizjograficznych: Hydronimy. Izabella Krauze-Tomczyk, Jerzy Ostrowski (oprac. red). T. 1. Cz. 2: Wody stojące. Warszawa: Główny Urząd Geodezji i Kartografii, 2006, s. 359. ISBN 83-239-9607-5. [dostęp 24 sierpnia 2010].
  7. Rozporządzenie Ministra Administracji Publicznej z dnia 11 lutego 1949 r. o przywróceniu i ustaleniu nazw miejscowości (M.P. z 1949 r. nr 17, poz. 225, s. 7)

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Pojezierze Drawskie, Piotr Skurzyński, Pascal 1997