Pojezierze Drawskie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ten artykuł dotyczy mezoregionu fizycznogeograficznego. Zobacz też: Pojezierze Drawskie – obszar chronionego krajobrazu.
Pojezierze Drawskie
Lubieszewo1.jpg
Okolice jeziora Lubie
314.45 Pojezierze Drawskie.png
Megaregion Pozaalpejska Europa Środkowa
Prowincja Nizina Środkowoeuropejska
Podprowincja Pojezierza Południowobałtyckie
Makroregion Pojezierze Zachodniopomorskie
Mezoregion Pojezierze Drawskie
Zajmowane
jednostki
administracyjne
Polska
- woj. zachodniopomorskie

Pojezierze Drawskie (314.45, niem. Dramburger Seenplatte) – mezoregion fizycznogeograficzny w środkowej części Pojezierza Zachodniopomorskiego, między Drawskiem Pomorskim i jeziorem Lubie na południowym zachodzie a środkowym biegiem Radwi na północnym wschodzie.

Geomorfologia[edytuj]

Od zachodu graniczy z Pojezierzem Ińskim i Wysoczyzną Łobeską, od północy z Równiną Białogardzką i Wysoczyzną Polanowską, od południa z Równiną Drawską, Równiną Wałecką, Pojezierzem Wałeckim i Pojezierzem Szczecineckim, a od wschodu z Doliną Gwdy i Pojezierzem Bytowskim.

Jedne z najwyższych wzniesień to: Wola Góra (219,2 m n.p.m.), Spyczyna (203 m n.p.m.) , Wiatraczna Góra (203 m n.p.m.), Polska Góra (203 m n.p.m.), Bobolec (174,1 m n.p.m.) i Lisica (167 m n.p.m.). Jeden z przewodników turystycznych podaje, że w rejonie Popielewic i Brzękowic najwyższe wzniesienie wysoczyzny tworzącej wododział pomiędzy doliną Drawy i Dębnicy, osiąga wysokość 223 m n.p.m. (góra Czarnkowie).[1] Inne źródło podaje, że najwyższe nienazwane wzniesienie całego obszaru ma wysokość 222,66 m n.p.m.[2] z wierzchołkiem ok. 1,4 km na wschód od Jeziora Głębokiego (53°41′32″N 16°11′26″E/53,692222 16,190556).

Pojezierze przecinają głębokie rynny polodowcowe, wypełnione wodami licznych jezior. Znajduje się tu ponad 250 jezior o powierzchni powyżej 1 ha. Największe to: Drawsko, Jez. Dołgie, Ciemino, Komorze, Lubicko Wielkie, Lubie, Pile, Siecino, Trzesiecko, Wąsosze, Wielimie, Wierzchowo, Wilczkowo, Żerdno.

Największymi rzekami Pojezierza Drawskiego, spływającymi z południowych stoków morenowych wzgórz, są: Drawa (186 km), Gwda (149 km), dopływy Noteci oraz Piława (82 km), dopływ Gwdy. Północne zbocza odwadniają rzeki przymorza: Parsęta (132 km) i Rega (167,8 km).

Miasta: Drawsko Pomorskie, Połczyn-Zdrój, Czaplinek, Barwice, Szczecinek, Złocieniec, Bobolice.

Ochrona przyrody[edytuj]

W środkowej części regionu leży Drawski Park Krajobrazowy, w którego granicach utworzono 8 rezerwatów. Łącznie na terenie pojezierza znajduje się 12 rezerwatów przyrody i 3 obszary chronionego krajobrazu. Cześć terenu wchodzi w skład obszaru ptasiego Natura 2000 "Ostoja Drawska" oraz obszarów siedliskowych Natura 2000 - "Jeziora Czaplineckie", "Jeziora Szczecineckie" i "Dorzecze Parsęty".

Turystyka[edytuj]

Obszar o urozmaiconym krajobrazie z licznymi punktami widokowymi, predysponowany do turystyki pieszej, rowerowej, konnej i spływów kajakowych. Liczne jeziora stanowią bazę dla żeglarzy i wędkarzy. Północna i środkowa część często określana mianem "Szwajcarii Połczyńskiej". W miejscowościach zabytkowe budowle sakralne, pałace z parkami i cmentarze. W Starym Drawsku ruiny zamku Drahim. W Połczynie-Zdroju funkcjonuje uzdrowisko.

Szlaki turystyczne[edytuj]

Istniejące i projektowane szlaki turystyczne mezoregionu:[3][4]

Zobacz też[edytuj]

Przypisy

  1. Zbigniew Głąbiński (red.): Tajemnice krajobrazów Pomorza Zachodniego: przewodnik dla dociekliwych. Szczecin: Forum Turystyki Regionów, 2009, s. 64. ISBN 978-83-61289-12-8.
  2. Miasto i gmina Połczyn-Zdrój. Gminny Program Ochrony Środowiska. UMiG w Połczynie-Zdroju, 2004-06, s. 54. (Uchwała Nr XXII/196/2004 Rady Miejskiej w Połczynie-Zdroju z dnia 30 czerwca 2004 r.)
  3. Szlaki Turystyczne woj. Zachodniopomorskiego - News
  4. Oddział Koszaliński PTTK - Szlaki piesze

Linki zewnętrzne[edytuj]