Trzy karty

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Grający w trzy karty na obrazie Josepha Faverota (1890)

Trzy karty, trzy kubki, żargonowo benkle – rodzaj gry hazardowej, często łączącej się z oszustwem. Gra odbywa się na bazarach, czasami też w miejscach nieprzeznaczonych do handlu, na przykład w miejscowościach wypoczynkowych.

Prowadzący grę posługuje się trzema kartami lub trzema kubkami. Tasując karty lub zmieniając błyskawicznie ustawienie kubków, daje graczowi – po wpłaceniu określonej kwoty (ustalanej przez benklarza arbitralnie) – za zadanie wskazanie wygrywającej karty albo kubka skrywającego kulkę lub monetę[1]. Najczęściej oszust z kilkoma wspólnikami pozoruje grę, w której jest „ogrywany” przez wspólników. Dzieje się tak do momentu, gdy na grę zdecydują się przypadkowe osoby. Początkowo i one wygrywają, dopóki nie zaczną stawiać większych kwot.

Według Jędrzeja Kitowicza za panowania Augusta III w nieuczciwej grze w trzy kubki specjalizowali się w Warszawie żołnierze Gwardii Koronnej Pieszej[2].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Three-card monte scam artists return to midtown, „New York Post”, 26 grudnia 2014
  2. Jędrzej Kitowicz: Opis obyczajów za panowania Augusta III, Wrocław, Ossolineum, 2003, ​ISBN 83-7316-258-5