Turzyca życicowa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Turzyca życicowa
Ilustracja
Turzyca życicowa po lewej
Systematyka[1]
Domena eukarionty
Królestwo rośliny
Klad rośliny naczyniowe
Klad rośliny nasienne
Klasa okrytonasienne
Klad jednoliścienne
Rząd wiechlinowce
Rodzina ciborowate
Rodzaj turzyca
Gatunek turzyca życicowa
Nazwa systematyczna
Carex loliacea L.
Sp. Pl. 2: 974. 1753

Turzyca życicowa (Carex loliacea L.) – gatunek z rodziny ciborowatych. Występuje w strefie umiarkowanej półkuli północnej[2]. W Polsce gatunek bardzo rzadko spotykany w części północno-wschodniej[3].

Morfologia[edytuj]

Pokrój
Roślina trwała, luźnokępkowa z rozłogami.
Łodyga
Łodyga cienka, dłuższa od liści, wzniesiona, górą szorstka, do 40 cm wysokości.
Liście
Liście jasnozielone o szerokości 1–2 mm.
Kwiaty
Zebrane w kłosy, przy czym kwiaty pręcikowe (męskie) znajdują się u ich podstawy, a kwiaty słupkowe (żeńskie) znajdują się na szczycie. W każdym kwiatostanie 3–5 kulistych kłosków o średnicy 2–4 mm, przy czym dolne kłoski są nieznacznie odsunięte od reszty. Kwiaty wyrastają w kątach szerokojajowatych, tępych przysadek, białawych z zielonym grzbietem. Kwiaty żeńskie ze słupkiem zakończonym dwoma znamionami.
Owoce 
Orzeszek otoczony pęcherzykiem. Pęcherzyk zielony, wyraźnie, ostro żeberkowany, o długości 2,3–3,5 mm, bez dzióbka na szczycie.

Biologia i ekologia[edytuj]

Bylina. Kwitnie od maja do lipca. Występuje na torfowiskach wysokich.

Zagrożenia i ochrona[edytuj]

Gatunek w Polsce zagrożony z powodu bardzo nielicznego występowania i przekształcania siedlisk. Objęty prawną ochroną gatunkową od 2004 r.[4][5] Umieszczony na Czerwonej liście roślin i grzybów Polski (2006) w kategorii zagrożenia V (narażony)[6]. W wydaniu z 2016 roku otrzymał kategorię NT (bliski zagrożenia)[7].

Przypisy

  1. Stevens P.F.: Angiosperm Phylogeny Website (ang.). 2001–. [dostęp 2009-09-07].
  2. Mapa rozmieszczenia gatunku na Den virtuella floran [dostęp 2013-11-23].
  3. Adam Zając, Maria Zając (red.): Atlas rozmieszczenia roślin naczyniowych w Polsce. Kraków: Pracownia Chorologii Komputerowej Instytutu Botaniki Uniwersytetu Jagiellońskiego, 2001. ​ISBN 83-915161-1-3​.
  4. Dz.U. z 2014 r. Nr 0, poz. 1409 – Rozporządzenie Ministra Środowiska z dnia 9 października 2014 r. w sprawie ochrony gatunkowej roślin
  5. Dz.U. z 2004 r. Nr 168, poz. 1764 – Rozporządzenie Ministra Środowiska z dnia 9 lipca 2004 r. w sprawie gatunków dziko występujących roślin objętych ochroną
  6. Red list of plants and fungi in Poland. Czerwona lista roślin i grzybów Polski. Zbigniew Mirek, Kazimierz Zarzycki, Władysław Wojewoda, Zbigniew Szeląg (red.). Kraków: Instytut Botaniki im. W. Szafera, Polska Akademia Nauk, 2006. ​ISBN 83-89648-38-5​.
  7. Kaźmierczakowa R., Bloch-Orłowska J., Celka Z., Cwener A., Dajdok Z., Michalska-Hejduk D., Pawlikowski P., Szczęśniak E., Ziarnek K.: Polska czerwona lista paprotników i roślin kwiatowych. Polish red list of pteridophytes and flowering plants. Kraków: Instytut Ochrony Przyrody Polskiej Akademii Nauk, 2016. ISBN 978-83-61191-88-9.

Bibliografia[edytuj]

  1. W. Szafer, S. Kulczyński, B. Pawłowski: Rośliny Polskie. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 1967.