Tygrys chiński

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Tygrys południowochiński
Panthera tigris amoyensis[1]
Hilzheimer, 1905
Tygrys południowochiński
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ssaki
Infragromada łożyskowce
Rząd drapieżne
Rodzina kotowate
Rodzaj lampart
Gatunek tygrys azjatycki
Podgatunek tygrys południowochiński
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[2]
Status iucn3.1 CR pl.svg
Zasięg występowania
Mapa występowania

Tygrys południowochiński[3], tygrys chiński (Panthera tigris amoyensis) – podgatunek tygrysa azjatyckiego, ssaka z rodziny kotowatych (Felidae), najbardziej zagrożony wyginięciem ze wszystkich tygrysów i drugi skrajnie zagrożony gatunek ssaka w Chinach – po pandzie wielkiej[4].

Zasięg występowania[edytuj | edytuj kod]

Lasy południowych Chin.

Charakterystyka[edytuj | edytuj kod]

Tygrys południowochiński jest jednym z mniejszych tygrysów. Dojrzały samiec osiąga przeciętnie długość 250 cm (razem z ogonem) przy średniej masie ciała ok. 150 kg. Samice osiągają odpowiednio – 230 cm i 110 kg[5].

W ciągu 40 lat człowiek doprowadził do zagłady 4000 tygrysów chińskich. W 1990 naliczono 12 osobników. Niepotwierdzone dane z chińskiego ministerstwa leśnictwa mówią o mniej niż 20 osobnikach żyjących na wolności, chociaż już w późnych latach osiemdziesiątych spotykano tylko nieliczne osobniki w okolicach gór Guangdong dzielących prowincje Hunan i Jiangxi. Ostatni tygrys chiński znajdujący się na terenie południowych Chin został zastrzelony w roku 1984. W następnych 20 latach, nie spotkano już naocznie tych zwierząt, jedyne ślady ich istnienia pochodzą z niepotwierdzonych źródeł[2]. Eksperci szacują, że nawet jeśli jakieś tygrysy chińskie przetrwały, w ciągu następnych 3–5 lat zakończą swoje istnienie biologiczne jako gatunek. Osobniki hodowane w ogrodach zoologicznych są zbyt blisko spokrewnione i jest ich za mało, aby odtworzyć w pełni zdrową populację.

Przypisy

  1. Panthera tigris amoyensis, w: Integrated Taxonomic Information System (ang.).
  2. 2,0 2,1 Nyhus, P. 2008. Panthera tigris ssp. amoyensis. W: IUCN 2015. Czerwona Księga Gatunków Zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) Wersja 2015.1. <www.iucnredlist.org>. (ang.) [dostęp 2015-06-30]
  3. Systematyka i nazwy polskie za: Włodzimierz Cichocki, Agnieszka Ważna, Jan Cichocki, Ewa Rajska, Artur Jasiński, Wiesław Bogdanowicz: Polskie nazewnictwo ssaków świata. Warszawa: Muzeum i Instytut Zoologii PAN, 2015, s. 139. ISBN 978-83-88147-15-9.
  4. South Chinese (ang.). [dostęp 4 listopada 2010].
  5. South China Tiger (ang.). Save The Tiger Fund. [dostęp 4 listopada 2010].