USS Chevalier (DD-451)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
USS Chevalier (DD-451)
Ilustracja
Klasa Fletcher
Historia
Stocznia Bath Iron Works Corp.
Położenie stępki 30 kwietnia 1941
Wodowanie 11 kwietnia 1942
 US Navy
Wejście do służby 20 lipca 1942
Los okrętu zatopiony podczas bitwy 6 października 1943
Dane taktyczno-techniczne
Wyporność 2050 ton
Długość 114,7 m
Szerokość 12,1 m
Zanurzenie 4,2 m
Napęd
60 000 SHP,
2 śruby
Prędkość 38 węzłów
Zasięg 6500 mil / 15 węzłów
Uzbrojenie
5 x 127 mm
10 x 40 mm
7 x 20 mm
10 wyrzutni torpedowych kal. 533 mm
6 miotaczy bomb głębinowych
2 zrzutnie bomb głębinowych
Załoga 329

USS Chevalier (DD-451) - amerykański niszczyciel typu Fletcher, służący w United States Navy w czasie II wojny światowej.

"Chevalier" był pierwszym okrętem Marynarki noszącym nazwę upamiętniającą komandora podporucznika Godfreya Chevalier'a (18891922).

Stępkę okrętu położono 30 kwietnia 1941 w stoczni Bath Iron Works Corp. w Bath w stanie Maine. Zwodowano go 11 kwietnia 1942; matką chrzestną okrętu była pani G. DeC. Chevalier. Okręt oddano do służby 20 lipca 1942 r., z komandorem podporucznikiem E. R. McLean'em, Jr. jako dowódcą.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]