USS Eldridge (DE-173)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
USS Eldridge (DE-173)
Ilustracja
USS Eldridge w 1944 roku
Typ Cannon
Historia
Stocznia Federal Shipbuilding and Drydock Company
Wodowanie 25 lipca 1943
 US Navy
Wejście do służby 27 sierpnia 1943
Wycofanie ze służby 17 czerwca 1946
Los okrętu 15 stycznia 1951 przekazany Grecji, gdzie służył jako HS "Leon" (D-54)
Dane taktyczno-techniczne
Wyporność proj. standardowa: 1260 ton
Długość proj. 93 m
Szerokość proj. 11,3 m
Zanurzenie 3,56 m
Prędkość proj. 21 węzły
Zasięg 10 800 mil morskich
przy prędkości 12 węzłów
Załoga proj. 15 oficerów
201 podoficerów i marynarzy

USS Eldridge (DE-173) amerykański niszczyciel eskortowy typu Cannon, nazwany na cześć komandora porucznika Johna Eldridge’a, Jr. Okręt stał się znany za sprawą domniemanego Eksperymentu Filadelfia, w którym miał brać udział.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Okręt został zwodowany 25 lipca 1943 r. w Newark w USA. Między 4 stycznia 1944 r. a 9 maja 1945 r. żeglował po Morzu Śródziemnym eskortując konwoje z ludźmi i zaopatrzeniem dla operacji alianckich w Afryce Północnej i Europie. Łącznie odbył dziewięć rejsów do Casablanki, Bizerte i Oranu, po czym powrócił do USA.

28 maja 1945 r. wypłynął z Nowego Jorku w stronę Pacyfiku, gdzie miał pełnić służbę. Po drodze, w okolicach Saipanu, nawiązał kontakt z podwodnym obiektem, który zaatakował jednak bez rezultatu. 7 sierpnia przypłynął na Okinawę, gdzie do listopada 1945 r. patrolował okoliczne wody i eskortował konwoje na trasie SaipanUlithiOkinawa. 17 czerwca 1946 r. został przeniesiony do rezerwy.

15 stycznia 1951 r. okręt został przekazany Grecji w ramach programu wzajemnej pomocy, gdzie służył jako HS "Leon" (D-54). 5 listopada 1992 r. został wycofany ze służby, a 11 listopada 1999 r. został sprzedany na złom w Pireusie[1].

Eksperyment Filadelfia[edytuj | edytuj kod]

 Osobny artykuł: Eksperyment Filadelfia.

28 października 1943 r. okręt miał wziąć udział w domniemanym wojskowym eksperymencie, który miał dowieść istnienia jednobiegunowego pola magnetycznego. Jedną z cennych z punktu widzenia wojska właściwości takiego nieznanego współczesnej fizyce pola byłoby odchylanie promieni światła nawet o kilka procent, co miałoby umożliwić ukrycie obiektu, znajdującego się w obszarze działania takiego pola. To mogłoby pozwolić na zakamuflowanie jednostek pływających i innych jednostek o znaczeniu militarnym i dawałoby znaczną przewagę taktyczną. Eksperyment miał się jednak zakończyć tragedią, a znaczna część załogi ponieść śmierć lub zapaść na choroby psychiczne.

Większość opisów tych wydarzeń opiera się na relacjach Alfreda Bielka, który podaje się za ich naocznego świadka. Nie ma jednak przekonujących dowodów wskazujących, iż eksperyment w ogóle się odbył, a Marynarka Wojenna Stanów Zjednoczonych temu zaprzecza[2][3].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. HELLENIC NAVY – LEON D-54 (1951–1992)
  2. Robert Todd Carroll: Philadelphia experiment (ang.). The Skeptic's Dictionary, 2008-02-05.
  3. The „Philadelphia Experiment” (ang.). W: Naval Historical Center of the United States Navy [on-line]. history.navy.mil, 2007-02-20.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]