Włókna celulozowe

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Włókna celulozowe – sypki materiał budowlany zawierający głównie celulozę, przeznaczony do wykonywania izolacji termicznych. Produkowane są z makulatury gazetowej, z której uzyskuje się włókna. Impregnowane są związkami boru. Gotowe włókna celulozowe kompresowane są w opakowaniach do ok. 150 kg/m³[1].

Włókna celulozowe dzięki zawartości boru powstrzymują rozwój pleśni i grzybów; ponadto odprowadzają wilgoć z warstwy izolacyjnej do miejsc o niższej wilgotności.

Nadają się także do wykonywania izolacji akustycznych. Umożliwiają wypełnienie pustych przestrzeni w miejscach trudno dostępnych.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Przemysław Markiewicz: Budownictwo ogólne dla architektów. Kraków: ARCHI-PLUS, 2009, s. 458. ISBN 978-83-60884-01-0.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]