Władysław Klamm

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Władysław Klamm (ur. 1874, zm. 5/6 sierpnia 1920) – polski ksiądz katolicki, działacz niepodległościowy.

Ukończył seminarium duchowne w Wilnie. Święcenia kapłańskie przyjął w 1901 roku. Pełnił obowiązki administratora parafii Różanka w dekanacie Lida (1907-1908). Został katechetą w Słonimiu i kapelanem Zgromadzenia Sióstr Niepokalanek w klasztorze ss. Bernardynek. Do 1920, administrował parafię Krzemienica w dekanacie Wołkowysk, prowadził jednocześnie działalność niepodległościową i pomagał w wychowywaniu Adama Kuleszewicza, syna miejscowego ziemianina (prawdopodobnie zamordowanego przez Rosjan). W latach 1918-1919 wraz z Ignacym Kalenkiewiczem i przyszłym senatorem Kazimierzem Bispingiem zaangażowany był w działania oddziału partyzanckiego.

Podczas wojny polsko-bolszewickiej w czasie ofensywy Armii Czerwonej na Polskę schwytano Adama Kuleszewicza, któremu udało się uciec. W następstwie tego został aresztowany Władysław Klamm wraz z matką i siostrą Adama Kuleszewicza. Ks. Władysław nie skorzystał z możliwości ucieczki, którą zorganizował jego wychowanek. Został rozstrzelany przez wojsko bolszewickie w nocy z 5 na 6 sierpnia.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]