Władysław Klamm

Władysław Klamm
Data urodzenia	1874
Data śmierci	noc 5 sierpnia / 6 sierpnia 1920
Wyznanie	katolicyzm
Kościół	rzymskokatolicki
Prezbiterat	1901

Ten artykuł od 2025-04 wymaga zweryfikowania podanych informacji.

Należy podać wiarygodne źródła w formie przypisów bibliograficznych.
Część lub nawet wszystkie informacje w artykule mogą być nieprawdziwe. Jako pozbawione źródeł mogą zostać zakwestionowane i usunięte.
Sprawdź w źródłach: Encyklopedia PWN • Google Books • Google Scholar • BazHum • BazTech • RCIN • Internet Archive (texts / inlibrary)
Dokładniejsze informacje o tym, co należy poprawić, być może znajdują się w dyskusji tego artykułu.
Po wyeliminowaniu niedoskonałości należy usunąć szablon {{Dopracować}} z tego artykułu.

Władysław Klamm (ur. 1874, zm. 5/6 sierpnia 1920) – polski ksiądz katolicki, działacz niepodległościowy.

Ukończył seminarium duchowne w Wilnie. Święcenia kapłańskie przyjął w 1901 roku. Pełnił obowiązki administratora parafii w Różance w dekanacie Lida (1907-1908). Został katechetą w Słonimiu i kapelanem Zgromadzenia Sióstr Niepokalanek w klasztorze ss. Bernardynek. Do 1920, administrował parafię Krzemienica w dekanacie Wołkowysk, prowadził jednocześnie działalność niepodległościową i pomagał w wychowywaniu Adama Kuleszewicza, syna miejscowego ziemianina (prawdopodobnie zamordowanego przez Rosjan). W latach 1918–1919 wraz z Ignacym Kalenkiewiczem i przyszłym senatorem Kazimierzem Bispingiem zaangażowany był w działania oddziału partyzanckiego.

Podczas wojny polsko-bolszewickiej w czasie ofensywy Armii Czerwonej na Polskę schwytano Adama Kuleszewicza, któremu udało się uciec. W następstwie tego został aresztowany Władysław Klamm wraz z matką i siostrą Adama Kuleszewicza. Ks. Władysław nie skorzystał z możliwości ucieczki, którą zorganizował jego wychowanek. Został rozstrzelany przez wojsko bolszewickie w nocy z 5 na 6 sierpnia.

Działalność duszpasterska i konflikt z władzami kościelnymi

Jesienią 1902 roku, podczas zgromadzenia litewskiej szlachty w Wilnie z okazji wystawy przemysłowo-rolniczej, Władysław Klamm wygłosił publicznie, jak donosiła prasa: „słowa gorzkiej prawdy”, zwracając uwagę na liczne potrzeby: brak ochronek, powszechną nędzę i nierówności społeczne, zestawiając je z wystawnymi rautami towarzyszącymi wystawie. Mowę Klamma uznano za zbyt krytyczną wobec ziemian i gospodarzy, co spowodowało interwencję administratora diecezji i przeniesienie Klamma z akademickiego kościoła św. Jana do parafii wiejskiej^[1].

Działalność konspiracyjna

Podczas wojny polsko-bolszewickiej ks. Klamm zaangażował się w działalność tajnej organizacji podziemnej na Wileńszczyźnie. Pełnił funkcję jednego z przywódców tej grupy, współpracując m.in. z Kazimierzem Bispingiem, co podkreślają badania historyczki dr A. Kuleszewicz-Toborek^[2] oraz M. Barańskiego^[3].

Upamiętnienie

W marcu 1930 dziennik wileński Słowo donosił o inicjatywie wzniesienia na Wileńskiej Kalwarii w dzielnicy Werki „krzyży męczenników” – monumentu ku czci 24 duchownych zamordowanych przez bolszewików, wśród których wymieniano również ks. Władysława Klamma. Już 22 czerwca 1930 odbyło się uroczyste poświęcenie tych krzyży, o czym informował Kurier Poznański, podając pełną listę uhonorowanych^[4].

Przypisy

↑ Słowo Polskie (Lwów), nr 484, rok VIII, 7 października 1902, s. 3
↑ A. Kuleszewicz-Toborek, Cichy bohater Krzemienicy i jego walka o wolność w: Ponad granicami
↑ M. Barański, Kim był Adam Kuleszewicz? w: Nieznana historia
↑ Kurier Poznański, nr 286, rok XXV, 25 czerwca 1930, s. 9

Bibliografia

Losy duchowieństwa Katolickiego w ZSRR 1917-1939. [dostęp 2008-10-16]. (pol.).
Władysław Klamm - Biała Księga- Martyrologium duchowieństwa — Polska

[1] Słowo Polskie (Lwów), nr 484, rok VIII, 7 października 1902, s. 3

[2] A. Kuleszewicz-Toborek, Cichy bohater Krzemienicy i jego walka o wolność w: Ponad granicami

[3] M. Barański, Kim był Adam Kuleszewicz? w: Nieznana historia

[4] Kurier Poznański, nr 286, rok XXV, 25 czerwca 1930, s. 9

[1]

[2]

[3]

[4]