Wałerij Konowaluk

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Wałerij Konowaluk
Ilustracja
Wałerij Konowaluk w 2014
Data i miejsce urodzenia 31 sierpnia 1966
Donieck
Zawód polityk
Odznaczenia
Order Za Zasługi II klasy (Ukraina) Order Za Zasługi III klasy (Ukraina)

Wałerij Illicz Konowaluk, ukr. Валерій Ілліч Коновалюк (ur. 31 sierpnia 1966 w Doniecku[1]) – ukraiński polityk, poseł do Rady Najwyższej III, IV i VI kadencji, kandydat w wyborach prezydenckich.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

W 1985 ukończył technikum przemysłowe w Doniecku, później studiował na uczelni wojskowej w Moskwie i finanse w Monachium. W 2004 uzyskał stopień doktora nauk ekonomicznych, został akademikiem w Akademii Nauk Ekonomicznych Ukrainy. Pracował w przedsiębiorstwie motoryzacyjnym, był też zawodowym wojskowym. Od 1993 związany z sektorem prywatnym. Był też wiceprzewodniczącym rejonowego komitetu wykonawczego i zastępcą gubernatora obwodu donieckiego[2].

W 1998 został wybrany do Rady Najwyższej III kadencji, był m.in. przewodniczącym frakcji Regiony Ukrainy. Wstąpił do Partii Regionów, w 2002 z współtworzonego przez PR bloku Za Jedyną Ukrainę z powodzeniem ubiegał się o reelekcję, sprawując mandat poselski do 2006[2]. W 2005 wkrótce po pomarańczowej rewolucji stanął na czele ugrupowania Trudowa Ukrajina, którą opuścił jej lider i sponsor Serhij Tihipko[1]. Po wyborczej porażce w 2006 powrócił do Partii Regionów, z której ramienia w latach 2007–2012 ponownie zasiadał w parlamencie[2].

W marcu 2014, po wydarzeniach Euromajdanu, został wykluczony z Partii Regionów[3]. W maju tego samego roku kandydował w wyborach prezydenckich, otrzymując 0,38% głosów[4].

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c Коновалюк Валерий Ильич (ros.). liga.net. [dostęp 2014-11-11].
  2. a b c Nota biograficzna na stronie dovidka.com.ua (ukr.). [dostęp 2014-11-11].
  3. „Party of Regions” has excluded Yanukovich, Arbuzov, Klimenko and proceeded to the form of collective management (ang.). novostimira.com.ua, 29 marca 2014. [dostęp 2014-11-11].
  4. Poroshenko wins presidential election with 54.7% of vote – CEC (ang.). nrcu.gov.ua, 29 maja 2014. [dostęp 2014-11-11].