Wapień numulitowy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Wapienie numulitoweeoceńskie wapienie zbudowane ze skamieniałych skorupek numulitów. Numulity to duże (do ok. 10 cm średnicy) dyskowate pierwotniaki z gromady otwornic.

W Polsce wapienie numulitowe występują na północnych zboczach Tatr oraz w południowej części Kotliny Zakopiańskiej. Można je zobaczyć w Jarcowej Skałce przed budką TPN na wejściu do Doliny Kościeliskiej. Nazywa się Jarcowa, bo numulity, wypreparowane przez erozję i widoczne na powierzchni skały, kojarzą się góralom z jarcem, czyli jęczmieniem. Również w nieczynnym kamieniołomie naprzeciw restauracji „Harnaś” odsłaniają się dolomity detrytyczne środkowego eocenu z numulitami[1]. Odkrywki skał węglanowych z masowym wystąpieniem numulitów znajdują się także w Kamieniołomie pod Capkami w Zakopanem.

Warstwy wapieni i dolomitów z dużymi otwornicami ciągną się wzdłuż Drogi pod Reglami oraz na południe od Drogi Oswalda Balzera u podnóży Tatr Polskich, jednak nie w każdym miejscu można obserwować numulity[2].

Przypisy

  1. Zbigniew Kotański: Przewodnik geologiczny po Tatrach, Wydawnictwa Geologiczne, Warszawa 1971, s. 159
  2. praca zbiorowa: Mapa geologiczna Tatr polskich. Skala 1:30 000, Wydawnictwa Geologiczne, Warszawa 1979