Wasilij Gowiadkin

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Wasilij Michajłowicz Gowiadkin
generał major generał major
Data i miejsce urodzenia 22 kwietnia 1896
w miejscowości Taskaicha
Data śmierci 28 lipca 1959
Odznaczenia
* Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski (1954)

Wasilij Michajłowicz Gowiadkin (ur. 22 kwietnia 1896 w miejscowości Taskaicha, zm. 28 lipca 1959[1]) – generał major Armii Czerwonej służący w LWP.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

1910-1915 był gońcem sklepowym, potem został wcielony do rosyjskiej armii. Po rewolucji październikowej wstąpił do SDPRR(b) i Gwardii Czerwonej, w której był zastępcą dowódcy drużyny bojowej w Banku Państwowym w Piotrogrodzie. Od czerwca 1918 w zapasowym batalionie elektrotechnicznym Armii Czerwonej, po kursie został w grudniu 1918 dowódcą kompanii saratowskiego pułku strzeleckiego. Walczył z "białymi" i "zielonymi" na Uralu, a od czerwca 1919 uczył się w Szkole Radiotechnicznej, w której po ukończeniu był instruktorem i komisarzem. Zastępca dowódcy 7 Dywizjonu Radiowego. 1923-1925 studiował w Akademii Elektrotechnicznej Armii Czerwonej, a 1925-1930 w Akademii Wojskowo-Technicznej, po czym został starszym inżynierem Dowództwa Wojsk Łączności Armii Czerwonej. 1932-1937 wykładowca, kierownik laboratorium i szef katedry elektrotechniki w Akademii Radiotechnicznej. Później został zastępcą szefa Wojsk Łączności Armii Czerwonej. Od XI 1938 do VI 1942 komendant Akademii Elektrotechnicznej, od 4 VI 1940 w stopniu generała-majora. 1941-1942 uczestnik obrony Leningradu, od VI 1942 komendant Szkoły Radiospecjalistów dla Wojsk Pancernych w Instytucie Naukowo-Badawczym, od VI 1950 Główny Inżynier i zastępca szefa Projektotechnicznego Zarządu Wojsk Łączności. 1 VI 1951 skierowany do WP, został zastępcą komendanta Wojskowej Akademii Technicznej ds. naukowych i wyszkolenia (do 24 XI 1954). W 1954 powrócił do ZSRR.

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Janusz Królikowski, Generałowie i admirałowie Wojska Polskiego 1943-1990 t. I: A-H, Toruń 2010, s. 456-457.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Wasilij M. Gowiadkin (1896-1959), www.chronologia.pl [dostęp 2017-11-15] (pol.).