Wasyl Lencyk

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Wasyl Lencyk (ur. 27 listopada 1912, zm. 10 listopada 2002) – amerykański historyk ukraińskiego pochodzenia.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Studiował w Wyższej Szkole Pedagogicznej i Akademii Teologicznej we Lwowie, uzyskując tam licencjat z teologii w 1939 roku. Następnie uzyskał doktorat z historii Europy Wschodniej na Wolnym Uniwersytecie Ukraińskim w Monachium w roku 1947. Drugi doktorat uzyskał na Fordham University 1961 pod kierunkiem Oskara Haleckiego (The Eastern Catholic Church and Czar Nicholas I). W latach 1954-2000 wykładał historię w St. Basil College, a w latach 1963-1972 w Seton Hall University. W roku 1963 został też profesorem w Katolickim Uniwersytecie Ukraińskim w Rzymie. Pełnił funkcję sekretarza Ukraińskiego Czerwonego Krzyża w Niemczech. Współpracował z U.S. Refugee Program (1954-1958) i Ukraińskim Katolickim Komitetem ds. Uchodźców (1959-1962). Od 1964 roku był kuratorem Ukrainian Museum and Library w Stamford. W 1991 został odznaczony papieskim medalem Pro Ecclesia et Pontifice za zasługi dla Ukraińskiego Kościoła Katolickiego[1].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Michał Kozłowski, Oskar Halecki i jego uczniowie. Wzajemne relacje po latach [w:] Oskar Halecki i jego wizja Europy, red. Małgorzata Dąbrowska, t. 3, Warszawa–Łódź: IPN 2014, s. 74 [1].