Wenus i Adonis (obraz Veronesego)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Wenus i Adonis
Wenus i Adonis
Malarz Paolo Veronese
Rok wykonania 1580
Technika wykonania olej na płótnie
Rozmiar 212 x 191 cm
Muzeum Prado
Wenus i Adonis (1562), olej na płótnie, 123 × 174 cm

Wenus i Adonis – druga wersja obrazu włoskiego malarza renesansowego Paola Veronesego.

Tematem obrazu jest scena zaczerpnięta z mitologii greckiej i opisana w Metamorfozach Owidiusza (X, 529-559). Po raz pierwszy, Veronese podjął się tego tematu w 1562 roku. Prawdopodobnie wzorował się na obrazie Tycjana z 1554 roku pod takim samym tytułem Wenus i Adonis. Dzieło obecnie znajduje się w Muzeum Staatliche Kunstsammlungen w Augsburgu[1].

W drugiej wersji autor wybrał z miłosnej historii motyw nieco inny niż wcześniej. Scena obrazuje chwilę, gdy bogini Wenus poproszona przez Adonisa o wyjaśnienie jej troski o jego bezpieczeństwo, opowiada w cieniu topoli historię z greckiego mitu arkadyjskiego Atalanty i Hippomenesa, którzy zostali zamienieni w lwy przez boginię Kybele. Wenus przez tę opowieść pragnęła przekazać swoje obawy, by ukochany nie zginął od kłów dzika[2]. Adonis słuchając zasnął na kolanach bogini. Stojący przy nich Kupidyn stara się odciągnąć psa, by ten nie obudził młodzieńca.

Veronese podobnie jak Tycjan przedstawił postacie na tle leśnego pejzażu, jednakże dynamika obrazu jest zupełnie inna. Tutaj postacie przedstawione zostały w wyważonych pozach, scena namalowana została miękkimi płaszczyznami o różnych barwach rozjaśnianych złocistym światłem.

W 1614 roku temat Wenus i Adonisa podjął Rubens wzorując się jednak na dziele Tycjana.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Venus and Adonis by VERONESE, Paolo
  2. Adonis ostatecznie został zabity przez dzika, a Zeus zważywszy na miłość do niego bogiń Wenus i Persefony zdecydował, że przez pół roku będzie on żył w królestwie ciemności a kolejne pół wśród żywych

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]