Wesz świńska

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Wesz świńska
Haematopinus suis
Linne, 1758
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ stawonogi
Gromada owady
Rząd Phthiraptera
Podrząd wszy
Rodzina Haematopinidae
Rodzaj Haematopinus
Gatunek wesz świńska

Wesz świńska (Haematopinus suis) – gatunek wszy należący do rodziny Haematopinidae, pasożytujący na świni (Sus scrofa f. domestica). Powoduje chorobę wszawicę.

Samiec długości 4,2 mm, samica 5,0 mm[1], największa wesz zwierząt domowych w Europie i jedna z największych znanych. Według innych samice wszy świńskie osiągają rozmiary w zakresie od około 4,5 mm do prawie 6,0 mm, samce zaś 3,5 mm do 4,75 mm[2]. Są silnie spłaszczona grzbietowo-brzusznie. Głowa dwukrotnie lub trzykrotnie dłuższa jak szersza. Nogi bardzo duże i silne. Samica składa 3 do 6 jaj dziennie przez około 25 dni. Średnio składa około 90 jaj zwanych gnidami, barwy żółtawobiałej z wieczkiem na górnym biegunie. Wielkości 1,0 - 1,5 mm[3] długości. Są one mocowane specjalnym "cementem" u nasady włosa. Po około 12-14 dniach z jaj klują się młode wszy. Rozwój osobniczy trwa po wykluciu się z jaja około 14 dni. Długość życia wszy świńskiej wynosi około 35 dni. Pasożytuje na skórze owłosionej głównie w okolicy nasady uszu, na karku, na bokach ciała. W przypadku silnego opadnięcia może występować na całym ciele. Kosmopolityczny.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Stefański W., Parazytologia weterynaryjna tom II, s.75
  2. Ferris G.F., Contributions towards a monograph of the sucking lice Part VI, s.428-430
  3. Stefan Furmaga, Choroby pasożytnicze zwierząt domowych, s.328

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. Ferris G.F., Contributions towards a monograph of the sucking lice Part VI, Stanford University Publications, University Series, Biological Sciences, 1933, 2,
  2. Stefan. Furmaga: Choroby pasożytnicze zwierząt domowych. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Rolnicze i Leśne, 1983. ISBN 83-09-00671-3.
  3. Stefański W., Parazytologia weterynaryjna tom II, Państwowe Wydawnictwo Rolnicze i Leśne, Warszawa, 1970
  4. Haematopinus suis, w: Integrated Taxonomic Information System (ang.) [dostęp 15 listopada 2009]

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]