Wicehrabstwo Schuf

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Wicehrabstwo Schuf
Vicecomté de Schuf
ok. 11701257
Język urzędowy

łacina
starofrancuski

Stolica

Jaskinia Tyron

Ustrój polityczny

monarchia feudalna

Status terytorium

lenno

Zależne od

Hrabstwo Sydonu

Nadanie w lenno

Gerard Grenier lub Renaud Grenier
ok. 1170

Sprzedaż

Julian Grenier
1257

Religia dominująca

Chrześcijaństwo (Katolicyzm), darazyci

Mapa

Wicehrabstwo Schuf (fr. Seigneurie de Schuf) – jedyne lenno hrabstwa Sydonu, istniejące od ok. 1170 do 1257. Wicehrabstwo leżało na ziemiach wyzwolonych w czasie I krucjaty. Obecnie wchodzi w skład dystryktu Asz-Sczuf w środkowo-zachodnim Libanie.

Lenno zostało powołane w celu zabezpieczenia hrabstwa Sydonu od strony wschodniej przed atakami muzułmanów. Kluczowym punktem oporu była Jaskinia Tyron – twierdza leżąca w górach Schuf (lub Chouf, spolszczone Szuf). Zacięte walki spowodowały, że wicehrabstwo często zmieniało właścicieli:

Władcy Schuff[edytuj | edytuj kod]

  • nieznani w I okresie istnienia lenna;
  • André de Schuf (1240–?)
  • Jean de Schuf (?– przed 1257);
  • Julian Grenier, hrabia Sydonu (ok. 1257).

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Deschamps Paul, Une Grotte de-Fortress Croisés dans le Liban. La Cave de Tyron [w:] "Mélanges Syria Offerts A Monsieur René Dussaud" t. 2, Bibliothèque Historique et Archéologique XXX 1939;
  • Molin Kristian, Unknown Crusader Castles, London – New York 2001;
  • Pringle Denys, Leach Peter E., The Churches of the Crusader Kingdom of Jerusalem University Press, Cambridge 1998.