Wigand z Marburga

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Wigand z Marburga (ok. 1365–1409) (niemiecki: Wigand von Marburg) – średniowieczny kronikarz niemiecki opisujący walki Krzyżaków z Prusami i Litwinami.

Kronika Wiganda pt. Chronica nova Prutenica, kontynuująca działalność kronikarską, którą rozpoczął Nikolaus von Jeroschin, jest jednym z podstawowych źródeł informacji o historii ziem pruskich, najazdów na Wielkie Księstwo Litewskie i walk z Królestwem Polskim, obejmującej lata 1293–1394. Początkowo napisana w języku wysokoniemieckim, rymowana prozą, łączyła opis aktualnych wydarzeń z legendami, podaniami ludowymi i mitami. Szacuje się, że Wigand napisał 17 tys. wersów, z których przetrwało do dzisiaj w oryginale jedynie 500. Jednakże polski kronikarz Jan Długosz w latach 60. XV zlecił tłumaczenie dzieła Wiganda na łacinę, które wykonał Konrad Gesselen. Tłumaczenie to przetrwało do dzisiaj prawie w całości, ale podczas tłumaczenia wiele dat i innych szczegółów zostało przetłumaczonych błędnie.

W Polsce kronika została wydana przez Jana Voigta i hr. Edwarda Raczyńskiego w Poznaniu w 1842 roku w tłumaczeniu Raczyńskiego.

Bibliografia[edytuj]