Wincenty Nowina-Smagłowski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Wincenty Nowina-Smagłowski ps. Jacenty Toporek (ur. w 1806 roku w Brodach – zm. w 1883 roku) – poeta i bibliofil.

Studiował w Królewskim Uniwersytecie Warszawskim, aresztowany i skazany na ciężkie więzienie za skandowanie patriotycznych haseł podczas koronacji cara Mikołaja I na króla Polski. Brał udział w powstaniu listopadowym w randze porucznika. Po powstaniu był guwernerem w Galicji, potem osiadł na dzierżawie w Tarnowskiem. Tu padł ofiarą rzezi w 1846 roku. Wziął udział w Wiośnie Ludów we Lwowie i w Wiedniu, za co więziono go 6 lat w kazamatach Josephstadtu i Ołomuńca. Po uwolnieniu wyjechał do Francji, gdzie uczył w polskiej szkole. Był autorem tomiku wierszy Krakowiaki porabacyjne. Zgromadził duży zbiór rzadkich książek. W 1873 roku przyjechał do Stanisławowa, swój księgozbiór przekazał w darze miastu.

Pochowany w kwaterze powstańców listopadowych na Cmentarzu Sapieżyńskim w Stanisławowie.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Stanisław Sławomir Nicieja, Cmentarz Sapieżyński w Stanisławowie, w: Echa Przeszłości XXI/2, 2020, s. 192-193.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]