Wiwat

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Wiwat – polski taniec ludowy z Wielkopolski, w żywym tempie, dwu- lub trójmiarowy[1].

Cechy[edytuj | edytuj kod]

  • tempo żywe (130-160 MM)
  • rytmika regularna, ósemkowo-ćwierćnutowa, charakterystyczne zwroty kadencyjne: anapest ||— oraz ||||— — , w wiwatach nieparzystych ||||—
  • budowa formy: regularna (4+4), częste powtórki poprzednika i następnika. W wiwatach nieparzystych czasami budowa nieregularna, improwizowana, powtarzane niektóre motywy, wstawianie "oj dana".
  • melodyka oscylująca, żywość przebiegu, nieregularne akcenty. Melodyka koresponduje z technicznymi możliwościami palcowania na dudach.
  • skala:
    • w zachodniej części Wielkopolski, w Regionie Kozła (Zbąszyń): b-es2 i duże skoki interwałowe;
    • w części wschodniej - d1 - e2 (zależne od dud);
    • region szamotulski - skala rozbudowana (brak dud).
  • krok zasadniczy: w pierwszej części przestępowanie z nogi na nogę w miejscu a następnie w drugiej części szybkie wirowanie o 180st. Tańczono zbiorowo w parach po kole.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Wiwat, [w:] Encyklopedia PWN [online] [dostęp 2022-11-09].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Jolanta Woźniak: Polski Folklor Muzyczny. Gdańsk: AM Gdańsk, 1995.
  • Wielkopolskie Wiwaty. W: M. i J. Sobiescy: Polska muzyka ludowa i jej problemy.. Kraków: PWM, 1973, s. 219.
  • Jadwiga Sobieska: Ze studiów nad folklorem muzycznym Wielkopolski. Kraków: PWM, 1971.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]