Wybory parlamentarne w Islandii w 2013 roku

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Islandia
Godło Islandii
Ten artykuł jest częścią serii:
Ustrój i polityka
Islandii

Wybory parlamentarne w Islandii odbyły się 27 kwietnia 2013 roku[1].

Frekwencja w wyborach wyniosła 81,4%, głosowało 193 792 spośród 237 957 uprawnionych do głosowania wyborców. Czynne i bierne prawo wyborcze przysługuje obywatelom Islandii powyżej 18. roku życia.

Islandczycy wybrali 63 deputowanych do Althingu (jednoizbowy parlament Islandii) w wyborach powszechnych, równych, bezpośrednich i proporcjonalnych, w głosowaniu tajnym. Deputowani wybierani byli w sześciu okręgach wyborczych na czteroletnią kadencję. Wybory przebiegają według ordynacji proporcjonalnej (52 mandaty rozdzielane są w okręgach wyborczych, a 11 to mandaty wyrównawcze).

Wyniki wyborów[edytuj | edytuj kod]

Partia Liczba głosów % +/–% Liczba mandatów +/–
Partia Niepodległości (Sjálfstæðisflokkurinn) 50 454 26,7 +3,0 19 +3
Partia Postępu (Framsóknarflokkurinn) 46 173 24,4 +9,6 19 +10
Sojusz (Samfylkingin) 24 292 12,9 –16,9 9 –11
Ruch Zieloni-Lewica (Vinstrihreyfingin - grænt framboð) 20 546 10,9 –10,8 7 –7
Świetlana Przyszłość (Björt framtíð) 15 583 8,2 6 +6
Partia Piratów (Píratar) 9 647 5,1 3 +3
Świt (Dögun) 5 855 3,1
Partia Gospodarstw Domowych (Flokkur heimilanna) 5 707 3,0
Partia Demokratyczna (Lýðræðisvaktin) 4 658 2,5
Zielono-Prawicowa Partia Ludowa (Hægri grænir) 3 262 1,7
Tęcza (Regnboginn) 2 021 1,1
inni 792 0,4
Razem (frekwencja - 81,4%) 193 792 100 63
źródło:[2]

Przed wyborami[edytuj | edytuj kod]

Sondaże przedwyborcze dawały największe szanse na zwycięstwo opozycyjnej konserwatywnej Partii Niepodległości. Tuż za nią plasuje się Partia Postępu. Jeżeli te dwie partie wygrałyby wybory to mogą utworzyć koalicję rządzącą, zastępując tym samym obecną koalicję między Socjaldemokratami a Ruchem Zieloni-Lewica[3].

Po wyborach[edytuj | edytuj kod]

W efekcie wyborów koalicję rządową utworzyły centroprawicowe partie: Partia Postępu i Partia Niepodległości. Nowym premierem został Sigmundur Davíð Gunnlaugsson (Partia Postępu). 14 czerwca Islandia wstrzymała rozmowy akcesyjne z Unią Europejską[4].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. amk: Islandia: centroprawica wraca do władzy. Rp.pl, 28.04.2013. [dostęp 2010-06-23].
  2. April 27, 2013 General Election Results - Iceland Totals (ang.). Election Resources. [dostęp 2010-06-23].
  3. Wyniki ankiety: nowy rząd w kwietniu. Iceland News Polska, 28.02.2013.
  4. Iceland-European Union Accession Talks on Hold (ang.). Iceland Review, 14.06.2013. [dostęp 2013-06-23].