Wypowiedzenie wojny

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Amerykański prezydent Franklin Delano Roosevelt podpisuje akt wypowiedzenia wojny III Rzeszy 11 grudnia 1941 r.

Wypowiedzenie wojny (deklaracja wojny, ang. declaration of war, niem. Kriegserklärung, ros. объявление войны) – formalny akt, przez który jedno państwo wypowiada wojnę drugiemu. Może być to performatywny akt słowny lub podpisanie dokumentu przez upoważnionego przedstawiciela rządu. Deklaracja wojny jest równoznaczna z powstaniem stanu wojny między dwoma lub większą liczbą państw.

Prawo międzynarodowe[edytuj]

III Konwencja haska z 1907 głosi, że strony jej uznają, iż kroki wojenne między nimi nie powinny się rozpoczynać bez uprzedniego i niedwuznacznego zawiadomienia, które będzie mieć formę bądź umotywowanego wypowiedzenia wojny, bądź formę ultimatum z warunkowym wypowiedzeniem wojny. Stan wojny powinien być mocarstwom neutralnym bez zwłoki zakomunikowany i wywrze swe skutki w stosunku do nich dopiero po otrzymaniu notyfikacji, która może być uskuteczniona nawet za pomocą telegrafu. Wszakże nie mogą neutralne państwa powoływać się na nieotrzymanie tego zawiadomienia, jeżeli było ustalone w sposób niewątpliwy, że o stanie wojny istotnie wiedziały.

Londyńska Konwencja o określeniu napaści (1933) zalicza wypowiedzenie wojny do agresji, o ile było uczynione przez państwo niezaatakowane.

Sytuacja w Polsce[edytuj]

Według prawa decyzję o wypowiedzeniu wojny w Rzeczypospolitej Polskiej może podjąć Sejm Rzeczypospolitej Polskiej przez uchwałę, a jeśli ten nie może zebrać się na posiedzenie, o wypowiedzeniu wojny postanawia Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej. Uchwała taka może być podjęta jedynie w przypadku agresji na terytorium Polski lub gdy z umów międzynarodowych wynika zobowiązanie do wspólnej obrony przeciw agresji (art. 116 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z dn. 2 kwietnia 1997 r.).

Zobacz też[edytuj]