Wytrzymałość na rozciąganie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Wykres statycznego rozciągania próbki z materiału ciągliwego (plastycznego); - naprężenie rzeczywiste (z uwzględnieniem przewężenia próbki); - naprężenie umowne (siła rozciągająca odniesiona do pola przekroju początkowego

Wytrzymałość na rozciąganie to naprężenie odpowiadające największej sile rozciągającej uzyskanej w czasie statycznej próby rozciągania, odniesionej do pierwotnego pola przekroju poprzecznego tej próbki[1]:

,

gdzie:

  • - największa siła rozciągająca niepowodująca przewężenia próbki,
  • - pole przekroju poprzecznego roboczej części przed obciążeniem próbki.

Na wykresie z próby rozciągania reprezentowane jest przez maksimum krzywej.

Przypisy

  1. Marek Blicharski: Wstęp do Inżynierii Materiałowej. Warszawa: WNT, 2003. ISBN 978-83-204-3499-6.