Wytrzymałość na rozciąganie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Wykres statycznego rozciągania

Wytrzymałość na rozciąganie to naprężenie odpowiadające największej sile rozciągającej uzyskanej w czasie statycznej próby rozciągania, odniesionej do pierwotnego przekroju poprzecznego tej próbki[1]:

,

gdzie:

  • - największa siła rozciągająca niepowodująca przewężenia próbki
  • - pole przekroju poprzecznego roboczej części nieobciążonej próbki


Na wykresie z próby rozciągania reprezentowane jest przez maksimum krzywej.

Przypisy

  1. Marek Blicharski: Wstęp do Inżynierii Materiałowej. Warszawa: WNT, 2003. ISBN 978-83-204-3499-6.