Xolotl

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Xolotl
Ilustracja
Xolotl bóg Azteków
Inne imiona Gwiazda Wieczorna
Bóg
strażnik i przewodnik w podziemnym świecie Mictlan
Czczony w państwie Azteków
Xolotl
Wizerunek Xolotla znajdujący się w Muzeum Antropologicznym w Meksyku
Wizerunek Xolotla znajdujący się w Muzeum Antropologicznym w Meksyku

Xolotl (nah. Szolotl) – bóg Azteków i innych plemion im pokrewnych, strażnik podziemnego świata umarłych Mictlan[1].

Bliźniaczy brat Quetzalcoatla który stał się Xolotlem, w postaci psa któremu z powodu płaczu wypadły oczy z oczodołów i oślepł, przez to mógł lepiej widzieć w ciemności. Wtedy zstąpił do piekła Mictlan skąd wykradł kości umarłych z których powstała ludzkość[2]. Z tym związany jest zwyczaj częstego wkładania umarłym do grobu psa, zwłaszcza w wierzeniach indian Otomi.

U Zapoteków odprowadzający ludzi w zaświaty opiekun lub przewodnik zmarłych rozłupujący ziemię w celu odnalezienia najlepszej drogi do podziemnego świata, także bóg piorunów.

Patron gry ulama będącej w czasach Azteków w istocie krwawym obrzędem religijnym. Przedstawiany był zwykle jako człowiek (często przypominający ludzki szkielet) z głową psa. Matką Quetzalcoatla i Xolotla była bogini-dziewica Coatlicue. Xolotl był także bóstwem 17 dnia miesiąca (Ollin) według kalendarza azteckiego.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Zygmunt Poniatowski: Mały słownik religioznawczy. Warszawa: 1969.
  • Maurice Cotterell: Superbogowie. Kriszna, Budda, Jezus, Quetzalcoatl: boscy nauczyciele ludzkości. Warszawa: 2002.