Złota reguła Fermiego

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Złota reguła Fermiego – reguła określająca średnią częstość przejść pomiędzy dwoma stanami kwantowymi układu występujących pod wpływem zaburzenia okresowego. Sformułowana przez Enrico Fermiego.

Jeśli hamiltonian układu dany jest wzorem

gdzie:

– hamiltonian układu niezaburzonego,
– amplituda zaburzenia,
– częstość zaburzenia.

To średnia częstość przejść ze stanu i do stanu f dana jest wzorem

gdzie:

, – stany własne operatora ,
, – wartości własne operatora ,
delta Diraca.

Bibliografia[edytuj]