Zamach w metrze w Mińsku

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Zamach w metrze w Mińsku
Stacja Kastrycznicka w dniu zamachu
Stacja Kastrycznicka w dniu zamachu
Państwo  Białoruś
Miejsce Mińsk
Data 11 kwietnia 2011
Godzina 17:56
Liczba zabitych 15 osób[1]
Liczba rannych 204 osoby[2]
Typ ataku zamach bombowy
Sprawca domniemani: Dzmitryj Kanawałau i Uładzisłau Kawalou
Położenie na mapie Mińska
Mapa lokalizacyjna Mińska
miejsce zamachu
miejsce zamachu
Położenie na mapie Białorusi
Mapa lokalizacyjna Białorusi
miejsce zamachu
miejsce zamachu
Położenie na mapie świata
Mapa lokalizacyjna świata
miejsce zamachu
miejsce zamachu
Ziemia 53°54′06,84″N 27°33′41,04″E/53,901900 27,561400

Zamach w metrze w Mińsku – atak terrorystyczny z 11 kwietnia 2011 roku przeprowadzony przez nieznanych sprawców[potrzebny przypis] na centralną stację Kastrycznicką/Oktiabrską (błr. Кастрычніцкая, ros. Октябрьская). W wyniku eksplozji bomby, śmierć poniosło 15 osób[1], a 204 osoby zostały ranne[2].

Przebieg[edytuj]

Zamach bombowy wydarzył się o godzinie 17:56 i został przeprowadzony w momencie, kiedy w stacji metra panował spory tłok. Świadkowie twierdzili, iż wybuch doprowadził do utworzenia dużego krateru. Bomba ta została zbudowana poza stolicą kraju[3], a jej siła wybuchu była równa wybuchowi 5-7 kilogramów trotylu[4]. Po eksplozji podjęto decyzję o ewakuacji wszystkich osób ze stacji metra, a także o zamknięciu jednej z linii metra. W obawie przed faktem, że ładunek był odpalony przy użyciu telefonu komórkowego, tymczasowo wyłączono sieć komórkową w niektórych częściach stolicy[5].

Poszkodowany w zamachu

Eksperci podejrzewali wiele wersji, które doprowadziły do tragedii. Jedna z wersji to chęć destabilizacji sytuacji na Białorusi, tym bardziej że zbliżały się wybory prezydenckie. Ponadto pomoc w śledztwie w sprawie zamachu obiecali śledczy z Rosji i Izraela[6]. Istniały także przypuszczenia, że zamach w mińskim metrze był dokonany przez sprawców, który mieli powiązania z innymi tego typu incydentami – zamachem w stolicy w 2008 roku oraz eksplozjami w Witebsku w 2005 roku[7]. 14 kwietnia policja zatrzymała 5 osób w związku z tragedią, z czego 2 zostały aresztowane[3].

Ofiary[edytuj]

Poszkodowany w zamachu
Poszkodowany w zamachu

Rannych przewieziono do pięciu szpitali w Mińsku[8]. Wśród rannych, 22 osoby były w stanie ciężkim[9] i kolejnych 30 odniosło lekkie obrażenia[10].

20 maja 2011 roku w pobliżu miejsca wybuchu odsłonięta została tablica pamiątkowa[11].

Państwo Zabici Ranni
 Białoruś 15 195
 Rosja 0 5
 Armenia 0 1
 Turkmenistan 0 1
 Ukraina 0 1
Razem 15 203

Reakcje[edytuj]

13 kwietnia był dniem żałoby w stolicy dla uczczenia ofiar zamachu, tego dnia odbyły się też pierwsze pogrzeby zabitych[12]. Po tragicznych skutkach tego wybuchu policja zaostrzyła środki bezpieczeństwa w dworcach kolejowych, na lotniskach i na przejściach granicznych w całej Białorusi. Prezydent Alaksandr Łukaszenka apelował o pomoc dla wszystkich ofiar tragedii. Wydał rozkaz przeszukania wszystkich magazynów wojskowych w celu sprawdzenia, czy materiały wybuchowe są dobrze strzeżone.

Wyrazy współczucia ofiarom zamachu przekazał w rozmowie telefonicznej prezydent Rosji Dmitrij Miedwiediew. W związku z atakiem bombowym, policjanci moskiewscy przeszukali metro w Moskwie pod kątem istnienia materiałów wybuchowych[4].

Kondolencje rodzinom ofiar przekazał także szef MSZ Radosław Sikorski[13] oraz szef PE Jerzy Buzek[14].

Proces zamachowców i wyrok[edytuj]

30 listopada 2011 roku zakończył się proces domniemanych sprawców zamachu, w którym Dzmitryj Kanawałau (Дзмітрый Канавалаў) i Uładzisłau Kawalou (Уладзіслаў Кавалёў) zostali skazani przez miński sąd na kary śmierci przez rozstrzelanie. Zachodni obserwatorzy i niezależne media zauważają, że proces nie spełniał podstawowych standardów w zakresie niezależności i niezawisłości, okoliczności zamachu pozostały niejasne, wina oskarżonych nie została dowiedziona, sąd nie uwzględnił okoliczności zmuszania torturami do złożenia zeznań i przyznania się do winy[15]. O ułaskawienie i rezygnację z wykonania kary apelowały m.in. organizacje międzynarodowe i matka jednego ze skazanych[16]. W liście datowanym na 16 marca 2012 roku poinformowano rodzinę Uładzisłaua Kawaloua, że wyrok został wykonany. Dzmitryj Kanawałau prawdopodobnie również został rozstrzelany[17].

Przypisy