Zamieć śnieżna

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Zamieć śnieżna

Zamieć śnieżna – przenoszenie śniegu przez wiatr, bez równoczesnego opadu śniegu[1]. Zamiecie powodują przenoszenie śniegu tworząc zaspy śnieżne nieraz o dużych wysokościach pomimo średnio niewielkiej pokrywy śnieżnej.

Rozróżnia się[edytuj | edytuj kod]

Zamieć śnieżna niska przy bezchmurnej pogodzie. Płaskowyż Hardangervidda, Norwegia.
  • zamieć śnieżna niska (ang. low snow drift) – podnoszony przez wiatr śnieg przesłania lub przykrywa niskie przeszkody. Natomiast widoczność na wysokości oczu obserwatora (ok. 1,5 m) jest lekko obniżona.
Symbol Snow3.png zamieć niska słaba lub umiarkowana[2], Symbol Snow2.png zamieć niska silna.
  • zamieć śnieżna wysoka – podnoszony przez wiatr śnieg na dużą wysokość, niekiedy przesłania Słońce oraz niebo. Widoczność na wysokości oczu obserwatora (ok. 1,5 m) w zależności od natężenia zamieci jest bardzo obniżona.
Symbol Snow5.png zamieć wysoka słaba lub umiarkowana[2], Symbol Snow4.png zamieć wysoka silna.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

  • śnieżyca (burza śnieżna, zawieja śnieżna, zadymka)

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Kaczorowska, Zofia, Pogoda i klimat, wyd. 2, Warszawa: Wydawnictwa Szkolne i Pedagogiczne, 1986, ISBN 83-02-02688-3, OCLC 749640666.
  2. a b Dziennik Klimatyczny, Instytut Meteorologii i Gospodarki Wodnej.