Zapora Cirata

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Zapora Cirata – zapora i elektrownia wodna na rzece Citarum, zlokalizowana na Zachodniej Jawie w Indonezji, w odległości 100 kilometrów od stolicy tego kraju Dżakarty.

Konstrukcja zapory przypada na lata 1984-1988. Całkowita długość obiektu wynosi 453 metry, a jego wysokość 125 metrów. W ramach zapory funkcjonuje elektrownia wodna o mocy 1008 MW, składająca się z ośmiu turbin. Roczna moc produkowanej przez nią energii wynosi 1426 GWH.

Budowa zapory doprowadziła do powstania sztucznego zbiornika wodnego o powierzchni 62 km². Konsekwencją powstania zapory stało się wysiedlenie z miejsca dotychczasowego zamieszkania około 56 tysięcy osób[1].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. B. Termiński,Przesiedlenia inwestycyjne: Nowa kategoria przymusowych migracji, Oficyna Wydawnicza Łośgraf, 2012, s. 173