Zawis

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Zawis - stan lotu, w którym statek powietrzny lub latające zwierzę utrzymuje się w powietrzu, nie wykonując ruchu (rozumianego jako ruch środka ciężkości) względem ziemi.

Śmigłowce wykonują zawis między innymi w celu rozpoznania składowych wiatru, a także podczas operacji wymagających utrzymania stabilnej pozycji, takich jak podnoszenie ładunku lub podchodzenie do lądowania.

Wśród zwierząt latających tylko nieliczne (na przykład ważki, kolibry) potrafią wykonać długotrwały zawis pod nieobecność wiatru. Wynika to z przystosowań ewolucyjnych do lotu wymagającego wydatkowania możliwie najmniejszej ilości energii[potrzebny przypis]. Zawis wymaga jej stosunkowo więcej niż inne sposoby latania.