Zbigniew Blichewicz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Zbigniew Blichewicz
Ilustracja
Zbigniew Blichewicz w jednej ze scen przedstawienia
Imię i nazwisko Zbigniew Serwacy Blichewicz
Data i miejsce urodzenia 14 maja 1912
Sulejów pow. Piotrków
Data i miejsce śmierci 16 sierpnia 1959
Monachium
Zawód aktor
Odznaczenia
Krzyż Srebrny Orderu Wojennego Virtuti Militari

Zbigniew Blichewicz ps. „Szczerba” (ur. 14 maja 1912 w Sulejowie zm. 16 sierpnia 1959 w Monachium) – aktor.

W latach 1924–33 uczęszczał do Państwowego Gimnazjum im. ks. Józefa Poniatowskiego w Łowiczu. Członek ZHP. Po zdaniu matury w 1934 studiował w Państwowym Instytucie Sztuki Teatralnej w Warszawie, który ukończył w 1937. W sezonie 1937/38 aktor w Teatrze Miejskim w Kaliszu. Od 1938 w Teatrze Kameralnym w Warszawie i Teatrze Miejskim w Wilnie.

Porucznik w czasie powstania warszawskiego, dowódca kompanii i batalionu „Bończa”. Kawaler Orderu Virtuti Militari za dwukrotne odbicie katedry św. Jana. Po powstaniu w niewoli niemieckiej, w obozach Oflag XIB Fallingbosteel, Stalag XI C Bergen Belsen, Oflag II D Gross-Born, Stalag X B Sandbostel i Oflab X C Lübeck. Po wyzwoleniu występował w teatrze objazdowym 2 Korpusu Polskiego oraz w polskim zespole w Londynie. Z Wielkiej Brytanii wyjechał do Stanów Zjednoczonych. W ostatnim okresie życia pracował w Radio Wolna Europa w Monachium. Zmarł śmiercią samobójczą[1].

W roku 2009 wydawnictwo Archiwum Akt Nowych wydało jego wspomnienia-reportaż pt. Tryptyk powstańczych wspomnień z podtytułem: Dni „Krwi i chwały” czy obłędu i nonsensu. Książka otrzymała nominację do Książki Historycznej Roku Tygodnika „Polityka”.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Zbigniew Szczerba-Blichewicz: Ostatnie dni katedry św. Jana. Pruszków: Wydawnictwo M. M., 2005, s. 102. ISBN 83-89710-22-6.