Zbigniew Klimas

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Zbigniew Klimas ps. Rawicz, Kobus Piąty (ur. 18 grudnia 1921, zm. 2006) – instruktor harcerski, żołnierz AK, dziennikarz, korespondent i wiceprezes Polskiej Agencji Prasowej.

Przed wojną uczeń Gimnazjum im. Władysława IV w Warszawie i przyboczny w działającej tam 17 Warszawskiej Drużynie Harcerskiej. Jest autorem wspomnienia z pierwszych dni września 1939 o wymarszu ze stolicy Warszawskiego Batalionu Harcerskiego liczącego ponad tysiąc harcerzy na wschód, jak planowano, w stronę granicy rumuńskiej[1].

Po powrocie do Warszawy, w okresie 1939–1942 drużynowy drużyny CP-300 (konspiracyjnej 17 WDH w Szarych Szeregach), następnie dowódca drużyny GS-PR-300, członek komendy hufca BS-PR, otrzymał stopień harcerza Rzeczypospolitej. Elew II turnusu Szkoły Podchorążych Agricola (od grudnia 1942 podchorąży), dowódca III plutonu Grup Szturmowych „Jurand” 3. kompanii batalionu „Zośka”. Uczestniczył w powstaniu warszawskim w batalionie „Ruczaj”[2], następnie dostał się do niewoli niemieckiej.

Po wojnie ukończył Szkołę Nauk Politycznych w Paryżu, pracował w paryskiej delegaturze ds. repatriacji. W okresie 1948–1990 dziennikarz Polskiej Agencji Prasowej, w latach 60. korespondent PAP we Francji[3].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Grzegorz Nowik: Straż nad Wisłą. Warszawa: Wydawnictwo Rytm, 2002. ISBN 83-88794-55-8.
  2. „Ławy skrzypią. Biuletyn informacyjny Koła Wychowanków Gimnazjum i Liceum im. Króla Władysława IV. Jednodniówka jubileuszowa wydana z okazji stulecia Szkoły 1885-1985. Zeszyt drugi”, 1985. Warszawa. 
  3. Zygmunt Broniarek. Wspomnienie o "Władysławiaku". „Mieszkaniec”. 10(405), 2006-05-11.