Zdobycie twierdzy Izmaił

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Zdobycie twierdzy Izmaił przez Rosjan
Wojna rosyjsko-turecka (1787-1792)
Ilustracja
Atak na Izmaił
Czas 1790
Miejsce Izmaił
Terytorium delta Dunaju
Wynik Zwycięstwo Rosji
Strony konfliktu
Rosja Turcja
Dowódcy
Aleksandr Suworow Aidas Mechmet Pasza
Siły
31 tys. 35 tys.
Straty
4 tys. zabitych, 6 tys. rannych 26 tys. zabitych, 9 tys. jeńców
brak współrzędnych

Zdobycie twierdzy Izmaił miało miejsce w roku 1790 r. w trakcie wojny rosyjsko-tureckiej 1787-1792.

W listopadzie 1790 r. Rosjanie oblegli położoną w delcie Dunaju potężną turecką twierdzę Izmaił, której załoga liczyła 35 tys. ludzi i 265 dział. Siłami obrońców dowodził Aidas Mechmet Pasza. Siły rosyjskie liczyły 31 tys. żołnierzy oraz 500 dział, a także 206 okrętów z flotylli rzecznej. Ataki wojsk rosyjskich dowodzonych przez Suworowa trwały do dnia 22 grudnia. Nocą nastąpił decydujący szturm, który zakończył się sukcesem. Po zaciętych walkach o niemalże każdy budynek twierdza padła. Straty tureckie wyniosły 26 tys. zabitych oraz 9 tys. jeńców. Po stronie rosyjskiej poległo 4 tys. żołnierzy, a 6 tys. odniosło rany.

Źródło

  • Zygmunt Ryniewicz: Leksykon bitew świata, Wyd. Almapress, Warszawa 2004.