Zemsta po latach

Zemsta po latach

The Changeling

Gatunek	horror
Data premiery	28 marca 1980
Kraj produkcji	Kanada
Język	angielski
Czas trwania	115 minut
Reżyseria	Peter Medak
Scenariusz	William Gray Diana Maddox
Główne role	George C. Scott Trish Van Devere Melvyn Douglas Jean Marsh
Muzyka	Rick Wilkins
Zdjęcia	John Coquillon
Scenografia	Trevor Williams
Kostiumy	Roberta Weiner
Montaż	Lilla Pedersen
Produkcja	Garth H. Drabinsky Joel B. Michaels
Wytwórnia	Chessman Park Productions
Dystrybucja	Pan-Canadian Film Distributors
Budżet	6 600 000 USD
Przychody brutto	12 000 000 USD

Zemsta po latach (ang. The Changeling) – kanadyjski horror wyreżyserowany w 1980 roku przez Petera Medaka.

Większość scen została nakręcona w okolicach Vancouveru i Victorii w stane Kolumbia Brytyjska, choć akcja filmu rozgrywa się w Seattle. Obraz otrzymał pozytywne recenzje i był sukcesem kasowym. Został też nagrodzony ośmioma nagrodami Genie, m.in. w kategorii „najlepszy film”.

Fabuła

Podczas wakacji zimowych nowojorski kompozytor John Russell traci w wypadku samochodowym żonę i córkę. Chcąc zapomnieć o tragedii przeprowadza się do Seattle. Wynajmuje tam opuszczony od ponad dwunastu lat stary, wielki dom gdzieś na odludziu, należący do lokalnego towarzystwa historycznego. Pośrednikiem w najmie jest nowa członkini towarzystwa, Claire Norman. Będąc na koncercie w filharmonii widzi konferencję szanowanego senatora Josepha Carmichaela, właściciela konglomeratu Spencer-Carmichael i jednego z największych darczyńców towarzystwa historycznego. Pewnego dnia budzi go w domu głośne dudnienie; początkowo myśli że to wina pękniętej i bardzo starej kanalizacji, jednak z czasem zaczynają się dziać inne dziwne rzeczy, aż pewnego dnia widzi w wannie wizję utopionego dziecka.

John mówi o tym Claire, po czym jedna członkiń oznajmia, że ktoś się pytał od kiedy się wprowadził do domu, który nie powinien być wynajmowany. Jakiś czas później, samoistnie rozbija się szyba na poddaszu. Po zbadaniu sprawy, John znajduje zabite deskami drzwi prowadzące do ukrytej sypialni na poddaszu. Jest tam dziecięcy wózek inwalidzki, pismo z 1909 roku i pozytywka ​grająca dokładnie tę samą melodię fortepianową, którą właśnie nagrał na dole John. Badając historię domu, Claire i John odkrywają, że ówczesnym właścicielem był lekarz Walter Bachard, którego 7-letnia córka Cora zginęła przejechana przez nadjeżdżający z przeciwka wóz z węglem. John dostrzega podobieństwa do okoliczności śmierci jego żony i córki. Po powrocie coś w domu przejawia się swoją obecność.

John przeprowadza seans spirytystyczny. Wszyscy sądzą, że to duch Cory, ale ku zaskoczeniu zjawa się przedstawia się jako Joseph i błaga o pomoc. Po zakończeniu seansu, John przesłuchuje głos ducha na sprzęcie audio. Ze zgrozą odkrywa, że to duch chłopca o nazwisku Joseph Carmichael. Okazuje się, że Joseph, urodzony w 1900 roku, otrzymał spory spadek po dziadku H.T. Spencerze. Ojciec chłopca, Richard Carmichael, w 1906 roku utopił go w wannie, na strychu tego domu, jako że Joseph, ze względu na swoje kalectwo, nie żyłby wystarczająco długo by odziedziczyć po nim Spencer-Carmichael. Ojciec podstawił obcego chłopca z sierocińca „Sacred Heart” jako swojego syna, aby spadek dostał się jemu i wysłał go do Szwajcarii, rzekomo na specjalną kurację, by nikt się nie zorientował. Sierota to obecnie 83-letni senator Carmichael. Teraz duch zamordowanego dziecka powrócił by się zemścić.

Duch Josepha wspominał o studni na ranczu Spencera. Obecnie jest tam zbudowany dom. John i Claire kontaktują się z jego właścicielką, panią Grey, która mówi że w dzień ich seansu jej małoletnią córkę nawiedził gnomowaty chłopiec. Wraz z dorosłym synem pani Grey John zrywa podłogę i dokopuje się do fragmentów studni. W niej znajdują kości. John widząc dociekliwość wezwanych policjantów, woli nie mówić, do kogo należą kości, wiedząc że władza zechce zatuszować sprawę. Nocą dalej kopie ślady studni, by upewnić że to faktycznie Joseph. Z ziemi samoistnie wyłania się jego chrzcielny medalion. Jon odmawia zanieść dowód na morderstwo policji, i zamiast próbuje się bezskutecznie skonfrontować się z fałszywym Carmichaelem.

Wezwany przez senatora, kapitan policji DeWitt udaje się do Johna i oznajmia, że ten przywłaszcza rodzinną pamiątkę Carmichaelów. DeWitt ostrzega, że za godzinę przyjedzie z patrolem, by odzyskać medalion. Tymczasem Claire zostaje nagle wyrzucona z towarzystwa i anulowano jej dzierżawę. John wścieka się na ducha za to, że za dużo od niego wymaga. Niespodziewanie samochód DeWitta w tajemniczy sposób się przewraca, zabijając go. Dowiedziawszy o nagłej śmierci DeWitta Carmichael wzywa do siebie Johna, który wyjawia cała prawdę. Carmichael chce mu wypłacić dużą sumę pieniędzy w zamian za milczenie, ale John nie zamierzał go szantażować i przekazuje wszystkie dowody, by mógł zrobić z nimi co chce. Carmichael grozi mu konsekwencjami za publiczne wyjawienie prawdy.

Claire udaje się do domu, aby znaleźć Johna, i jest ścigana przez wózek inwalidzki Josepha, aż spada ze schodów. Kiedy John przybywa, dom zaczyna się trząść. Próbuje udobruchać ducha Josepha, który podpala dom. Jednocześnie duch daje Carmichaelowi znać o swojej obecności. John jest świadkiem, jak ciało astralne senatora wspina się po płonących schodach do pokoju Josepha. Senator ma wizję tego co się stało przed laty, po czym umiera na atak serca. Claire ratuje Johna i widzą, jak ciało senatora jest ładowane do karetki. Następnego ranka spalony wózek inwalidzki Josepha stoi pośród ruin domu, a jego pozytywka zaczyna grać kołysankę.

Obsada

• George C. Scott – John Russell
• Trish Van Devere – Claire Norman
• Melvyn Douglas – senator Joseph „Joe” Carmichael
• Jean Marsh – Joanna Russell
• Michelle Martin – Kathy Russell
• John Colicos – kapitan policji De Witt
• Barry Morse – parapsycholog
• Madeleine Sherwood – pani Norman
• Helen Burns – Leah Harmon
• Frances Hyland – Elizabeth Grey
• Roberta Maxwell – Eva Lingstrom
• Bernard Behrens – prof. Robert Lingstrom
• Sera Johnstone – Sarah Lingstrom
• Adam Earle – Adam Lingstrom
• Eric Christmas – Albert Harmon
• Antonia Rey – Estancia
• Ruth Springford – Minnie Huxley
• Voldi Way – Joseph Carmichael
• James B. Douglas – Eugene Carmichael
• Terence Kelly – sierżant policji Durban
• Randolph Blankinsh – pilot
• Travis Major – pilot
• Robert Monroe – pracownik archiwum
• C. M. Campel – pan Tuttle
• Janne Mortil – Linda Grey
• Paul Rothery – Ton Grey
• Sammy Smith – portier
• Fred Latremouille – ochroniarz lotniska
• Wayne McLaughlin – członek orkiestry (niewymieniony w czołówce)
• Hagan Beggs – koroner
• Anna Hagan – sekretarka
• J. Kenneth Campbell – strażnik
• Bruce MacLeod – strażnik
• Nicki Steida – student muzyki
• Carl Boychuk – student muzyki
• Bryan King – student muzyki
• Susan Round – studentka muzyki

Linki zewnętrzne

• Zemsta po latach w bazie Filmweb
• Zemsta po latach w bazie IMDb (ang.)
• Zemsta po latach w serwisie Rotten Tomatoes (ang.)