Zenit (astronomia)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Zenit – punkt na niebie dokładnie ponad pozycją obserwatora. Jest jednym z dwóch miejsc przecięcia lokalnej osi pionu ze sferą niebieską. Drugim punktem przecięcia, przeciwległym do zenitu, czyli znajdującym się pod obserwatorem, jest nadir.

Kąt pomiędzy osią lokalnego pionu a kierunkiem, w którym widziany jest jakiś obiekt astronomiczny, nazywany jest kątem zenitalnym.

Zobacz też[edytuj]

Bibliografia[edytuj]

  • Jan Flis: Szkolny słownik geograficzny. Warszawa: WSiP, 1986, s. 16.