Zespół rycerza i rozpustnika

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Zespół rycerza i rozpustnika – jedno z rzadziej spotykanych zaburzeń seksualnych. Polega na ambiwalentnej postawie kobiety wobec mężczyzn. W mentalności kobiety współistnieją dwa przeciwstawne modele męskości. „Rycerz” to mężczyzna dający poczucie bezpieczeństwa, budzący zaufanie, honorowy, romantyczny, czysty. „Rozpustnik” to mężczyzna zmysłowy, rozpustny, żywiołowy, orgiastyczny w seksie, kuszący i wyrafinowany w sztuce kochania. Pierwszy jest ideałem męża, drugi – kochanka.

Ta sprzeczność obrazu męskości i dysocjacja postaw wobec mężczyzn wynikają z rozbieżności cech przypisywanych roli męża i ojca oraz roli partnera seksualnego. W wyniku tego zaburzenia kobieta może mieć satysfakcjonujące kontakty seksualne tylko z mężczyzną-rozpustnikiem. Przy nim może się zrelaksować i czuć swobodnie, bez wyrzutów sumienia czerpiąc satysfakcję seksualną, podczas gdy przy mężczyźnie rycerzu odczuwa zahamowania.

Odpowiednikiem tego zespołu u mężczyzn jest zespół Madonny i ladacznicy.

Literatura[edytuj | edytuj kod]

Star of life.svg Przeczytaj ostrzeżenie dotyczące informacji medycznych i pokrewnych zamieszczonych w Wikipedii.