Zbigniew Lew-Starowicz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Zbigniew Lew-Starowicz
Ilustracja
Zbigniew Lew-Starowicz (2013)
Data i miejsce urodzenia

25 października 1943
Sieradz

Profesor nauk medycznych
Specjalność: psychiatria, seksuologia
Alma Mater

Wojskowa Akademia Medyczna

Doktorat

1981

Habilitacja

1986

Profesura

17 lutego 2015

Nauczyciel akademicki
Uczelnia

Akademia Wychowania Fizycznego w Warszawie

Prezes Polskiego Towarzystwa Seksuologicznego
Okres spraw.

od 1991

Odznaczenia
Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski

Zbigniew Kazimierz Lew-Starowicz (ur. 25 października 1943 w Sieradzu[1]) – polski lekarz, psychiatra, psychoterapeuta i seksuolog, nauczyciel akademicki, profesor nauk medycznych.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

W 1960 został absolwentem liceum ogólnokształcącego w rodzinnym Sieradzu[2]. W 1966 ukończył medycynę na Wydziale Lekarskim Wojskowej Akademii Medycznej w Łodzi[3]. Został także absolwentem filozofii na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim[4]. W 1981 doktoryzował się z tematu związanego z seksuologią, a w 1986 uzyskał stopień doktora habilitowanego nauk medycznych ze specjalnością w zakresie psychiatrii[5]. W 2015 otrzymał tytuł profesora nauk medycznych[6].

Zawodowo związany m.in. z Akademią Wychowania Fizycznego w Warszawie (jako profesor nadzwyczajny) oraz z Centrum Medyczne Kształcenia Podyplomowego (jako profesor nadzwyczajny i kierownik Zakładu Seksuologii Medycznej i Psychoterapii)[3]. W latach 1999–2005 pełnił przez dwie kadencje funkcję dziekana Wydziału Rehabilitacji AWF[5]. Był także kierownikiem Katedry Psychospołecznych Podstaw Rehabilitacji na tej uczelni, a także wykładowcą na Wydziale Psychologii Wyższej Szkoły Finansów i Zarządzania w Warszawie[3]. Zajmował stanowisko dyrektora Instytutu Seksuologii Polskiego Towarzystwa Seksuologicznego w Warszawie.

Powoływany na prezesa Polskiego Towarzystwa Seksuologicznego i Polskiego Towarzystwa Medycyny Seksualnej[1]. W latach 1995–1996 był ekspertem Ministerstwa Edukacji Narodowej w zakresie edukacji seksualnej, a w latach 1996–1998 liderem programu edukacji seksualnej Organizacji Narodów Zjednoczonych. W 1994 powołany na krajowego specjalisty z zakresu seksuologii[5]. Został członkiem korespondentem do Towarzystwa Naukowego Warszawskiego[3]. Objął funkcję przewodniczącego rady naukowej czasopisma „Seksuologia Polska[7].

Jest autorem lub współautorem kilkuset prac naukowych i popularnonaukowych poświęconych problematyce współczesnej seksuologii i psychiatrii. Część z nich wydawał pod pseudonimem „Leo Oldwitch”. Współpracował ze stacją telewizyjną TVN Med, w której prowadził programy na temat seksuologii. Zajął się także działalnością jako biegły sądowy oraz praktyką w ramach Centrum Seksuologii Medycznej, Psychiatrii i Psychoterapii, którego został dyrektorem[5].

Epizodycznie pojawiał się w obsadzie aktorskiej seriali telewizyjnych takich jak Kasia i Tomek (2003), Niania (2007), 39 i pół (2009)[8]. Wystąpił jako urzędnik stanu cywilnego w teledysku do utworu Black and White Kombi.

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Odznaczony Krzyżem Kawalerskim (1997)[9] i Krzyżem Oficerskim (2012)[10] Orderu Odrodzenia Polski.

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

Do jego dziadka Jana Starowicza należała w Łodzi jedna z charakterystycznych kamienic (przy ul. Piotrkowskiej 292), tzw. kamienica pod góralem.

Jego drugą żoną była lekarka Danuta Lew-Starowicz (zm. w 2020)[11]. Zbigniew Lew-Starowicz ma czworo dzieci, w tym troje z pierwszego małżeństwa. Pierwszy człon nazwiska jest nazwą jego herbu rodowego[12].

Wybrane publikacje[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Zbigniew Lew-Starowicz, znak.com.pl [dostęp 2022-09-16].
  2. Agnieszka Jasińska, Prof. Lew-Starowicz, dla kolegów z Sieradza po prostu „Misiu”, „Dziennik Łódzki”, 25 października 2013, s. 17.
  3. a b c d Prof. dr hab. Zbigniew Kazimierz Lew-Starowicz, [w:] baza „Ludzie nauki” portalu Nauka Polska (OPI) [online] [dostęp 2015-04-12].
  4. Jacek Żakowski, Prof. Lew-Starowicz o tym, jak się zmienia stosunek Polek do seksu, polityka.pl, 2018 [dostęp 2022-09-15].
  5. a b c d Prof. dr hab. med. Zbigniew Lew-Starowicz, lew-starowicz.pl [zarchiwizowane 2015-04-12].
  6. Postanowienie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 17 lutego 2015 r. nr 115.2.2015 w sprawie nadania tytułu profesora (M.P. z 2015 r. poz. 297).
  7. Seksuologia Polska (Polish Sexology): About the Journal: Editorial Team, viamedica.pl [zarchiwizowane 2022-09-22] (ang.).
  8. Zbigniew Lew-Starowicz w bazie filmpolski.pl [dostęp 2015-04-12].
  9. Postanowienie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 9 września 1997 r. o nadaniu orderów i odznaczeń (M.P. z 1997 r. nr 84, poz. 845).
  10. Postanowienie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 17 września 2012 r. o nadaniu orderów (M.P. z 2013 r. poz. 131).
  11. Seksuolog Zbigniew Lew-Starowicz w żałobie. Nie żyje jego żona, tvp.info, 18 listopada 2020 [dostęp 2020-11-18].
  12. Prof. Lew-Starowicz: nigdy nie byłem „kameleonem”, polskieradio.pl, 8 marca 2019 [dostęp 2022-09-16].