Zhao Gao

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Spacer.gif To jest biografia osoby noszącej chińskie nazwisko Zhao.

Zhao Gao (chiń.: 趙高; zm. 207 p.n.e.) – chiński polityk, główny eunuch i kanclerz władców z dynastii Qin.

Wykorzystując swoją wysoką pozycję na dworze cesarskim, po śmierci Shi Huangdi zawiązał - wraz z Li Si i młodszym synem zmarłego, Huhai - spisek, którego celem było wyeliminowanie prawowitego następcy oraz generała Meng Tiana. Zmuszono ich do samobójstwa, posługując się sfałszowanymi dokumentami wystawionymi rzekomo przez Pierwszego Cesarza.

Po przewrocie na tronie - jako Er Shi Huangdi - zasiadł Huhai, zaś faktyczna władza przeszła w ręce Zhao Gao[1]. Eunuch bardzo szybko spowodował usunięcie niedawnego sprzymierzeńca, ministra Li Si. Prześladował również niechętnych sobie członków domu panującego. W 207 p.n.e. obalił całkowicie od siebie zależnego władcę i doprowadził do jego samobójczej śmierci. Konsekwentnie dążąc do zwiększenia swoich wpływów spowodował przyjęcie przez następnego władcę, Ziyinga, jedynie tytułu królewskiego. Został przez niego zamordowany kilkadziesiąt dni później.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Encyklopedia historyczna świata. T. III. Kraków: Agencja Publicystyczno-Wydawnicza Opres, 2000, s. 44. ISBN 83-85909-61-3.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]