Zielona granica

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ten artykuł dotyczy zielonej granicy. Zobacz też: Zielona linia.
Zielona granica pomiędzy Niemcami a Holandią w pobliżu miasta Wassenberg

Zielona granica – określenie słabo chronionego odcinka granicy państwa.

Określenie pochodzi od terenu pokrytego roślinnością: lasami, zaroślami i łąkami, często o urozmaiconej rzeźbie.

Z łatwym przekraczaniem „zielonej granicy” wiąże się zjawisko przemytu towarów i osób o charakterze kryminalnym, lecz czasem także motywowanym politycznie. „Zielone granice” przekraczane są także przez działających nielegalnie w swoich krajach uczestników walki politycznej do kontaktów z zagranicznymi współpracownikami, mocodawcami, emigracyjnymi organami władzy itp. W czasie II wojny światowej polscy żołnierze pragnący kontynuować walkę z okupantami przedostawali się nielegalnie na Węgry, z tej drogi korzystali także kurierzy Rządu Rzeczypospolitej Polskiej na uchodźstwie[1]. W ten sposób członkowie KOR-u kontaktowali się w Karkonoszach z opozycją czechosłowacką.

Zielona granica a układ z Schengen[edytuj | edytuj kod]

Współcześnie mianem „zielonej granicy” określa się w niektórych krajach Unii Europejskiej, nie całkiem ściśle, jej wewnętrzne granice, przekraczane przez turystów poza obszarem dawnych przejść granicznych. Po wejściu w życie układu z Schengen przekraczanie granic między krajami, w których on obowiązuje dozwolone jest na każdym odcinku granicy. Mówi o tym artykuł 20 kodeksu granicznego z Schengen. Z tej regulacji wyłączone są jedynie osoby bez obywatelstwa unijnego, nie posiadające wizy pozwalającej na wjazd na całość jej terytorium.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Beskidzka Trasa Kurierska. [dostęp 2016-03-16].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Media Zagraniczne o Polsce. Rok: XI Numer: 1974 (2727) data: 29 listopada 2002.