Znaczek skarbowy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Warszawski znaczek skarbowy na dokumencie z 1907

Znaczek skarbowy – forma uiszczenia opłaty skarbowej za pomocą znaku przypominającego znaczek pocztowy.

Znaczki skarbowe można było w Polsce nabywać w specjalnych punktach sprzedaży, znajdujących się zwykle w urzędach, a mniejsze nominały były także dostępne w kioskach. Po 1989 r. dystrybucję znaczków skarbowych przejął w całości bank PKP BP. Po nabyciu znaczka należało go nakleić na składanym w urzędzie dokumencie, co stanowiło bezpośredni dowód na wniesienie odpowiedniej opłaty skarbowej[1].

Szczególnym rodzajem znaczków skarbowych były znaki opłaty paszportowej zwane znaczkami paszportowymi, a także znaczki opłat sądowych i notarialnych.

Produkcja i sprzedaż znaczków skarbowych zakończyła się w Polsce w 2006 r., do końca 2007 r. można było jeszcze uiszczać nimi opłaty, po czym zostały całkowicie wycofane z obiegu[2]. Znaczki opłat sądowych zniesiono w Polsce z końcem 2017 r.[3]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Znaczki skarbowe - reaktywacja [dostęp 2018-01-18] (ang.).
  2. l, Oddaj znaczki skarbowe - Aktualności PIT.pl, www.pit.pl [dostęp 2018-01-18] (pol.).
  3. Nowe zasady uiszczania opłat sądowych, „Dochodzenie wierzytelności”, 22 grudnia 2016 [dostęp 2018-01-18] (pol.).