Zygmunt Brudziński

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Zygmunt Brudziński
Prawdzic
porucznik porucznik
Data i miejsce urodzenia 5 stycznia 1905
Szymanów
Data i miejsce śmierci wrzesień 1959
Stronie Śląskie
Przebieg służby
Siły zbrojne Wojsko Polskie Armia Krajowa
Główne wojny i bitwy wojna polsko-bolszewicka III powstanie śląskie II wojna światowa; powstanie warszawskie
Odznaczenia
Krzyż Srebrny Orderu Virtuti Militari Śląski Krzyż Powstańczy

Zygmunt Brudziński ps. „Prawdzic”.(ur. 5 stycznia 1905 w Szymanowie zm. wrzesień 1959 w Stroniu Śląskim) – porucznik Wojska Polskiego, uczestnik wojny polsko-bolszewickiej i III powstania śląskiego.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

W roku 1923 zdał maturę we Lwowie. W latach 1930–1932 przebywał w Angoli, gdzie posiadał plantację kawy. Po powrocie do Polski prowadził dział gospodarczy i rolny w Radzie Organizacji Polskich za Granicą. W latach 1933–1934 był przewodniczącym Sekcji Afrykańskiej LMiK. Był plantatorem w Liberii. Później powrócił do kraju. Był współwłaścicielem firmy „Batoli”. Brał udział w wojnie obronnej 1939 roku. Jako członek Armii Krajowej brał udział w powstaniu warszawskim na Żoliborzu. Odznaczony Śląskim Krzyżem Powstańczym i Virtuti Militari. Ojciec - Józef Brudziński.