Zygmunt Fedorski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Zygmunt Stanisław Fedorski
Data i miejsce urodzenia 2 stycznia 1883
Lwów
Data i miejsce śmierci 31 marca 1949
Łódź
Zawód architekt

Zygmunt Stanisław Fedorski (ur. 2 stycznia 1883 we Lwowie, zm. 31 marca 1949 w Łodzi) – polski architekt.

Życiorys[edytuj]

Ukończył Wydział Architektury na Politechnice Lwowskiej i znacząca większość zaprojektowanych przez niego obiektów znajduje się we Lwowie. Charakteryzują się racjonalną nowoczesnością i były projektowane w stylu modernistycznym. Rodzinne miasto opuścił podczas wysiedlenia Polaków ze Lwowa, zamieszkał w Łodzi, gdzie założył firmę budowlaną. Zmarł tam w 1949.

Realizacje[edytuj]

We Lwowie[edytuj]

  • Budynki przy ulicy Architektorskiej (Zachariewicza) 3 i 5 (współautor realizacji Piotr Tarnawiecki), stworzone podczas pracy w biurze projektów Alfreda Zachariewicza i Józefa Sosnowskiego, /1905/;
  • Kamienica Edwarda Hilmayera przy ulicy Zielonej 46 (rzeźby na elewacji autorstwa Franciszka Tomasza Bernata), /1908-1909/;
  • Gmach teatru-variete „Casino de Paris” przy ulicy Kurbasa 3 (Tadeusza Rejtana). Sala balowa ma 11,5 metra wysokości (współautor Stanisław Macudziński, wystrój wnętrz Franciszek Tomasz Bernat), /1909/;
  • Gmach dawnego hotelu „Elite” przy ul. Ohijenki 18/18a (Krasickich) zbudowany w 1909 przez firmę budowlaną Michała Ulama i Zygmunta Kędzierskiego (prawdopodobnie faktycznym autorem projektu był Zygmunt Kędzierski), /1909/;
  • Dom dochodowy Anny Szwigier przy ulicy Nowy Świat 15 (współautor Stanisław Macudziński), /1910/;
  • Budynek z salą teatralną przy ulicy Fredry 6 zbudowany przez firmę budowlaną Michała Ulama i Zygmunta Kędzierskiego (projekt jest prawdopodobnie autorstwa Michała Ulama), /1910/;
  • Kamienica przy ulicy Iwana Franki 144 (św. Zofii 56a) na elewacji rzeźba Franciszka Tomasza Bernata, /1913/;
  • Kamienica dochodowa Heleny Rozenstock przy ulicy Gródeckiej 16 (Kazimierza Wielkiego), /1913-1914/;
  • Wnętrze kawiarni „Sztuka” w Hotelu Europejskim we Lwowie, obiekt rozebrano w 2004, /1939/;

Pozostałe[edytuj]

Bibliografia[edytuj]

  • Stanisław Łoza Architekci i budowniczowie w Polsce, Wydawnictwo „Budownictwo i architektura” Warszawa 1954 s. 73;
  • Julij Biriulow „Rzeźba lwowska” Wydawnictwo Neriton Warszawa 2007 s. 242 ​ISBN 978-83-7543-009-7​;
  • Grzegorz Rąkowski, „LWÓW. Przewodnik krajoznawczo-historyczny po Ukrainie Zachodniej” część IV. Oficyna Wydawnicza „Rewasz”, Pruszków 2008, ​ISBN 978-83-89188-70-8​;