Piotr Tarnawiecki

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Piotr Tarnawiecki
Ilustracja
Piotr Tarnawiecki (1910)
Data i miejsce urodzenia 30 października 1880
Roginia
Data i miejsce śmierci 9 sierpnia 1961
Lwów
Miejsce spoczynku Cmentarz Łyczakowski
Zawód, zajęcie architekt, rzeźbiarz

Piotr Tarnawiecki (ur. 30 października 1880 w Roginii, zm. 9 sierpnia 1961 we Lwowie) – polski architekt i rzeźbiarz.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Urodził się w rodzinie Rudolfa Topór-Tarnawieckiego i jego żony Marii z Sas-Bilińskich. Po ukończeniu gimnazjum w Czerniowcach rozpoczął studia na Wydziale Budownictwa i Architektury w Szkole Inżynieryjno-Budowlanej. Przez pewien okres pracował w pracowni architektonicznej Franciszka Rawicz-Kosińskiego, a następnie studiował prawo i matematykę na tamtejszym uniwersytecie. Po ukończeniu nauki wyjechał do Wiednia, gdzie studiował na Uniwersytecie Technicznym. Od 1903 przez dwa lata przebywał w Warszawie i pracował w biurze architektonicznym Bronisława Colonna-Czosnowskiego, uczestniczył w pracach projektowych Banku Handlowego i Hotelu Savoy. W 1905 przeniósł się do Lwowa, gdzie rozpoczął pracę w pracowniach Alfreda Zachariewicza i Józefa Sosnowskiego, a pomiędzy 1908 a 1909 u Edmunda Żychowicza. 15 kwietnia 1909 wyzwolił się i otrzymał uprawnienia architekta, co umożliwiło mu założenie własnej pracowni projektowej. Pierwsze projekty nosiły cechy secesji i innych stylów historycznych, z czasem skłaniając się ku modernizmowi. Po wybuchu I wojny światowej został zmobilizowany do armii austriackiej, przebywał na Węgrzech, a następnie był zaangażowany w budowę umocnień we Włoszech. Po zakończeniu działań wojennych powrócił do Lwowa i wznowił działalność swojej pracowni, wiele jego ówczesnych projektów nosi cechy art déco, a kolejne funkcjonalizmu. Po wkroczeniu Armii Czerwonej został członkiem Lwowskiego Związku Architektów ZSRR, po 1945 pozostał we Lwowie. Pracował w Instytucie Projektów Elektryfikacji Rolnictwa do przejścia na emeryturę w 1955. Zmarł w 1961, spoczywa na Cmentarzu Łyczakowskim.

Projekty[edytuj | edytuj kod]

We Lwowie[edytuj | edytuj kod]

  • Budynki przy ulicy Architektorskiej (Zachariewicza) 3 i 5 (współautor Zygmunt Fedorski), stworzone podczas pracy w biurze projektów A. Zachariewicza i Józefa Sosnowskiego;
  • Budynek przy ulicy Rylejewa (Badenich) 12, według projektu Kazimierza Rzeczyckiego;
  • Projekt rekonstrukcji budynku przy ul. Mikołaja Kopernika 19 wykonany dla pracowni Edmunda Żychowicza;
  • Winiarnia Lejba (Leona) Krampnera na Zniesieniu;
  • Domy mieszkalne Michała Demetra przy ulicy Tarnowskiego 2,4,6,8 i 26;
  • Wille przy ulicy Konowalca (29 listopada) 95,95a;
  • Wille przy ulicy Łobaczewskiego (Piastów) 6 i 8 (współautor Zygmunt Dobrzyński);
  • Dom przy ulicy Ostrzanina (św. Kingi) 4;
  • Dom przy ulicy Grunwaldzkiej 7
  • Przebudowa kamienicy przy placu E. Malaniuka (Henryka Dąbrowskiego) 8, nadanie cech art déco i nadbudowa;
  • Prace konserwatorskie przy soborze św. Jura;
  • Domy mieszkalne przy ul. Gwardyjskiej (Kadeckiej) 7, 9, 11, 13 i 15;
  • Domy przy ulicy Wytowśkoho (Pełczyńskiej) 9 i 41;
  • Dom przy ulicy Bułgarskiej 1;
  • Uczestnictwo w przebudowie Teatru Skarbkowskiego;
  • Dom przy ulicy Greckiej 5;
  • Dom przy ulicy Karmańśkoho (Gundulicza) 1.

Poza Lwowem[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • "Piotr Tarnawiecki, architekt lwowski" — Lwów 2002 ​ISBN 966-7022-27-7​.
  • Криса Л., Фіголь Р. "Личаківський некрополь" — Lwów 2006 ​ISBN 966-8955-00-5​.
  • Grzegorz Rąkowski: LWÓW. Przewodnik krajoznawczo-historyczny po Ukrainie Zachodniej. Część IV. Pruszków: Oficyna Wydawnicza „Rewasz”, 2008. ​ISBN 978-83-89188-70-8​.