Łańcuchowa reakcja ligazy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Łańcuchowa reakcja ligazy, ligazowa reakcja łańcuchowa (ang. ligase chain reaction, LCR) – metoda stosowana w biologii molekularnej do wykrywania specyficznych fragmentów kwasów nukleinowych. Do docelowej sekwencji projektuje się dwie komplementarne, bezpośrednio sąsiadujące ze sobą fragmenty DNA (sondy), długości np. po 20 nukleotydów. Jeśli szukana sekwencja znajduje się w mieszaninie reakcyjnej, wówczas sondy z nią hybrydyzują (łączą się), ustawiając się tuż obok siebie. Obecna w mieszaninie ligaza DNA ma wówczas możliwość utworzyć chemiczne wiązanie między obiema sondami, tworząc z nich jedną cząsteczkę DNA (w tym przykładzie o długości 40 nukleotydów). Etapy hybrydyzacji i ligacji powtarza się wielokrotnie, po czym przeprowadza elektroforetyczny rozdział mieszaniny w celu sprawdzenia obecności połączonych sond DNA (w tym przykładzie – o długości 40 nukleotydów).