1 Brygada Górska

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, szukaj
Ujednoznacznienie Ten artykuł dotyczy 1 Brygady Górskiej. Zobacz też: Brygada Górska – stronę ujednoznaczniającą.
Armia krakow 1939.png
Wegierska gorka fort.png
Schrony jelesnia 1939.png

1 Brygada Górska (1 BG) – związek taktyczny Wojska Polskiego, utworzony 7 lipca 1939 decyzją Ministra Spraw Wojskowych.

Spis treści

[edytuj] Udział w działaniach wojennych

1. Brygada Górska pod dowództwem płk. dypl. Janusza Gaładyka wchodziła w skład Grupy Operacyjnej "Bielsko" w Armii "Kraków" gen. Antoniego Szyllinga. Jej zadaniem było zorganizowanie obrony na odcinku od Żywca do Rabki na południowym skrzydle Armii. 1. Brygada Górska obsadziła trzy odcinki obronne:

1 września 1939 pozycje 1. Brygady Górskiej zaatakowały cztery niemieckie dywizje. Na odcinek broniony przez 1 Pułk Piechoty KOP uderzyły między Orawką i Nowym Targiem niemieckie 2 Dywizja Pancerna, 4 Dywizja Lekka i 3 Dywizja Górska z XVIII Korpusu Armijnego (zobacz Bitwa pod Jordanowem). 2 Pułk Piechoty KOP pod Żywcem bronił się przed atakiem niemieckiej 7 Dywizji Piechoty.

2 września została zniszczona Kompania ON "Berezwecz" broniąca fortów w rejonie Węgierskiej Górki.

Information icon.svg Osobny artykuł: Bitwa pod Węgierską Górką.

W nocy z 2 na 3 września płk Janusz Gaładyk rozkazał swoim pododdziałom opuścić dolinę rzeki Soły. Dalsza jej obrona nie była już konieczna, gdyż w tym samym czasie 21 Dywizja Piechoty Górskiej gen. Józefa Kustronia pod naciskiem dwóch dywizji niemieckich rozpoczęła odwrót z rejonu Bielska w kierunku na Wadowice. Tego dnia 1 Brygada Górska toczyła zacięte walki w okolicach Rabki, zagradzając - wraz z 10 Brygadą Kawalerii płk. Stanisława Maczka – szosę Nowy Targ-Myślenice-Kraków niemieckiemu korpusowi pancernemu. 4 września niemiecki XXII Korpus Armijny odrzucił 1 Pułk Piechoty KOP z rejonu Mszany Dolnej. 5 września Batalion KOP "Wilejka" zaskoczył niemieckie wojska pod Pcimiem i zadał im duże straty. 6 września 1 Brygada Górska toczyła boje pod Wiśniczem i Bochnią z niemieckimi oddziałami 2 Dywizji Pancernej i 4 Dywizji Lekkiej, lecz obie miejscowości musiała jednak opuścić. Podczas tych walk 1 Brygada Górska została rozbita. Resztki jej pododdziałów weszły następnie w skład 21 Dywizji Piechoty Górskiej jako Pułk KOP ppłk. Wojciecha Wójcika. W dniach 7 i 8 września wycofywały się one przez Szczucin, Majdan i Kolbuszową.

[edytuj] Dowództwo i sztab

[edytuj] Skład

  • 1 Pułk Piechoty KOP – dowódca ppłk Wojciech Wójcik
  • 2 Pułk Piechoty KOP – dowódca ppłk Jan Rogowski
  • Batalion ON "Żywiec" – dowódca kpt. Julian Szczerbaniewicz
  • Batalion ON "Zakopane" – dowódca mjr Edward Roth
  • 151 kompania forteczna "Węgierska Górka" – dowódca kpt. Tadeusz Semik
    • ciężki betonowy schron bojowy typu D „Wędrowiec”: dowódca kpt. Tadeusz Semik, zastępca – sierż. Stanisław Raczyński. Załoga: 3 podoficerów i 15 szeregowców. Uzbrojenie: 1 armata przeciwpancerna kalibru 37 mm wz. 36 Bofors, 3 ckm kalibru 7,92 mm wz. 30 Browning (dwa w strzelnicach, jeden używany na górze schronu);
    • ciężki betonowy schron bojowy typu D – jednokondygnacyjny tradytor artyleryjski „Waligóra”: dowódca por. Leopold Galocz. Załoga: 3 podoficerów oraz 11 szeregowców i kanonierów. Uzbrojenie: 2 armaty polowe kalibru 76,2 mm w pancernych strzelnicach ustawione na ruchomych platformach, 1 ckm kalibru 7,92 mm wz. 30 Browning w strzelnicy w ścianie schronu;
    • ciężki betonowy schron bojowy typu D „Włóczęga”: dowódca ppor. rez. Marian Małkowski. Załoga: 3 podoficerów i 13 szeregowców. . Uzbrojenie: 1 armata przeciwpancerna kalibru 37 mm wz. 38 Bofors, 3 ckm kalibru 7,92 mm wz. 30 Browning (dwa w strzelnicach, jeden używany na górze schronu);
    • ciężki betonowy schron bojowy typu D „Wąwóz”: dowódca ppor. rez. Antoni Chudziński. Załoga 4 podoficerów i 13 szeregowców. Uzbrojenie: 1 armata przeciwpancerna kalibru 37 mm wz. 38 Bofors, 4 ckm kalibru 7,92 mm wz. 30 Browning (dwa w strzelnicach, jeden używany na górze schronu);
    • ciężki betonowy schron bojowy typu D „Wyrwidąb” wybudowany w lipcu–sierpniu 1939 – nieobsadzony. Docelowe uzbrojenie: 3 ckm kalibru 7,92 mm wz. 30 Browning;
  • 152 kompania forteczna "Jeleśnia" – dowódca por. Bronisław Lepczak
    • ciężki betonowy schron bojowy typu D „Boruta”: dowódca por. Bronisław Lepczak. Załoga 13 podoficerów i szeregowców. Uzbrojenie: 3 ckm kalibru 7,92 mm wz. 30 Browning i 1 rkm kalibru 7,92 mm wz. 28;
    • ciężki betonowy schron bojowy typu D „Kustroń” – niewykończony. Planowana załoga: 1 oficer, 17 podoficerów i szeregowców. Docelowe uzbrojenie: 4 ckm kalibru 7,92 mm wz. 30 Browning i 1 rkm kalibru 7,92 mm wz. 28;
    • ciężki betonowy schron bojowy typu D „Szyling” – niewykończony. Planowana załoga: 1 oficer, 19 podoficerów i szeregowców. Docelowe uzbrojenie: 1 armata przeciwpancerna kalibru 37 mm wz. 38 Bofors, 4 ckm kalibru 7,92 mm wz. 30 Browning i 1 rkm kalibru 7,92 mm wz. 28;
    • ciężki betonowy schron bojowy typu D „Bernard” – niewykończony. Planowana załoga: 1 oficer, 17 podoficerów i szeregowców. Docelowe uzbrojenie: 1 armata przeciwpancerna kalibru 37 mm wz. 38 Bofors, 3 ckm kalibru 7,92 mm wz. 30 Browning i 1 rkm kalibru 7,92 mm wz. 28;
    • ciężki betonowy schron bojowy typu D „Rydz-Śmigły” – niewykończony. Planowana załoga: 1 oficer, 18 podoficerów i szeregowców. Docelowe uzbrojenie: 4 ckm kalibru 7,92 mm wz. 30 Browning i 1 rkm kalibru 7,92 mm wz. 28;
  • 3 Dywizjon 65 Pułku Artylerii Lekkiej – dowódca mjr Józef Kozieł
  • 151 Bateria Artylerii Górskiej (kal. 65 mm) – dowódca kpt. Aleksander Dunin-Żuchowski
  • 152 Bateria Artylerii Górskiej (kal. 65 mm) – dowódca kpt. Stanisław Jan Sacha
  • 55 Pluton Artylerii Pozycyjnej – dowódca NN
  • 56 Pluton Artylerii Pozycyjnej – dowódca NN
  • 1 Pluton Telefoniczny – dowódca NN
  • 2 Pluton Telefoniczny – dowódca ppor. rez. inż. Józef Mieczysław Fusek
  • 1 Pluton Telegraficzny – dowódca NN

[edytuj] Zobacz też

p • d • e
Piechota II RP
Dywizje piechoty

1 • 2 • 3 • 4 • 5 • 6 • 7 • 8 • 9 • 10 • 11 • 12 • 13 • 14 • 15 • 16 • 17 • 18 • 19 • 20 • 21G • 22G • 23 • 24 • 25 • 26 • 27 • 28 • 29 • 30 • 1 DLB • 2 DLB • 1 DSP • 4 DSP • 5 DSP • DOchotn.
Rezerwowe
dywizje piechoty

33 • 35 • 36 • 38 • 39 • 41 • 44 • 45 • 48 • 50 • 55 • 60
Brygady piechoty

I • II • III • IV • V • VI • VII • VIII • IX • X • XI • XII • XIII • XIV • XV • XVI • XVII • XVIII • XIX • XX • XXI • XXII • XXIII • XXIV • XXV • XXVI • XXVII • XXVIII • XXIX • XXX • XXXI • XXXII • XXXIII • XXXIV • XXXV • XXXVI • XXXVII • XXXVIII • XXXIX • XL • I BRez. • VII BRez. • BSyb.
Pułki piechoty

1 • 2 • 3 • 4 • 5 • 6 • 7 • 8 • 9 • 10 • 11 • 12 • 13 • 14 • 15 • 16 • 17 • 18 • 19 • 20 • 21 • 22 • 23 • 24 • 25 • 26 • 27 • 28 • 29 • 30 • 31 • 32 • 33 • 34 • 35 • 36 • 37 • 38 • 39 • 40 • 41 • 42 • 43 • 44 • 45 • 46 • 47 • 48 • 49 • 50 • 51 • 52 • 53 • 54 • 55 • 56 • 57 • 58 • 59 • 60 • 61 • 62 • 63 • 64 • 65 • 66 • 67 • 68 • 69 • 70 • 71 • 72 • 73 • 74 • 75 • 76 • 77 • 78 • 79 • 80 • 81 • 82 • 83 • 84 • 85 • 86 • 1 psph • 2 psph • 3 psph • 4 psph • 5 psph • 6 psph • 1 mps • 2 mps
Rezerwowe
pułki piechoty

93 • 94 • 95 • 96 • 97 • 98 • 114 • 115 • 116 • 133 • 134 • 135 • 144 • 145 • 146 • 154 • 155 • 156 • 159 • 163 • 164 • 165 • 178 • 179 • 180 • 182 • 183 • 184 • 201 • 202 • 203 • 204 • 205 • 206 • 207 • 208 • 209 • 210 • 216
Bataliony piechoty

bstoł. • 1 bs • 2 bs • 3 bs • b.ckm t. A • b. ckm t. B • 1 b.ckm • 2 b.ckm • bmor. • 1 mbs • 2 mbs
Źródło „http://pl.wikipedia.org/w/index.php?title=1_Brygada_Górska&oldid=24466955”
Osobiste
Przestrzenie nazw

Warianty
Działania
Nawigacja
Dla czytelników
Dla wikipedystów
Narzędzia
Drukuj lub eksportuj
W innych językach