Abazja
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
| Dysocjacyjne zaburzenia ruchu | |||
|
|||
Abazja (łac. abasia, gr. αβασία) – objaw kliniczny polegający na niemożności chodzenia[1], poruszania całością lub częścią kończyny dolnej, niedowładzie lub całkowitym porażeniu spowodowanym urazem. Objaw występuje jako element zaburzeń dysocjacyjnych lub schorzeń neurologicznych.
Chorzy z abazją zachowują pełną czynność kończyn dolnych w pozycji horyzontalnej. Spionizowani - nie są w stanie wykorzystać funkcji lokomocyjnych kończyn.
Abazja jest następstwem zaburzeń czynnościowych, występujących najczęściej w histerii (łącznie z astazją). Niekiedy jest następstwem zmian organicznych w ośrodkowym układzie nerwowym (guz płata czołowego[2], schyłkowy okres zespołów otępiennych[2]) lub w błędniku.
[edytuj] Przypisy
- ↑ Mała Encyklopedia Medycyny. Wyd. IV. Warszawa: PWN, 1988, s. 530. ISBN 83-01-08835-4. (pol.)
- ↑ 2,0 2,1 Choroby wewnętrzne. Podręcznik multimedialny oparty za zasadach EBM. Pod redakcją prof. dr hab. Andrzeja Szczeklika. Wyd. I. T. II. Kraków: Medycyna Praktyczna, 2006, s. 1881. ISBN 8374300698. (pol.)
[edytuj] Zobacz też
[edytuj] Bibliografia
- Adam Bilikiewicz: Psychiatria: podręcznik dla studentów medycyny. Warszawa: Wydawnictwo Lekarskie PZWL, 2006, s. 683. ISBN 8320033888.
