Abazja

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Dysocjacyjne zaburzenia ruchu
ICD-10 F44.4

Abazja (łac. abasia, gr. αβασία) – objaw kliniczny polegający na niemożności chodzenia[1], poruszania całością lub częścią kończyny dolnej, niedowładzie lub całkowitym porażeniu spowodowanym urazem. Objaw występuje jako element zaburzeń dysocjacyjnych lub schorzeń neurologicznych.

Chorzy z abazją zachowują pełną czynność kończyn dolnych w pozycji horyzontalnej. Spionizowani – nie są w stanie wykorzystać funkcji lokomocyjnych kończyn.

Abazja jest następstwem zaburzeń czynnościowych, występujących najczęściej w histerii[2](łącznie z astazją). Niekiedy jest następstwem zmian organicznych w ośrodkowym układzie nerwowym (guz płata czołowego[3], schyłkowy okres zespołów otępiennych[3]) lub w błędniku.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Mała Encyklopedia Medycyny. Wyd. IV. Warszawa: PWN, 1988, s. 530. ISBN 83-01-08835-4. (pol.)
  2. Lucjan Korzeniowski, Stanisław Pużyński: Encyklopedyczny słownik psychiatrii. Warszawa: PZWL, 1978, s. 5.
  3. 3,0 3,1 Choroby wewnętrzne. Podręcznik multimedialny oparty za zasadach EBM. Pod redakcją prof. dr hab. Andrzeja Szczeklika. Wyd. I. T. II. Kraków: Medycyna Praktyczna, 2006, s. 1881. ISBN 8374300698. (pol.)

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Zobacz hasło abazja w Wikisłowniku

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Star of life.svg Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć medycznych i pokrewnych w Wikipedii.